यं तु मन्येत कृतार्थो मे दण्डं गृह्णीयादमित्राटव्यभूम्यनृतुषु वा वासयेदफलं वा कुर्यादिति दण्डव्यासङ्गापदेशेन नैनमनुगृह्णीयात् ॥ कZ_०७.८.२८ ॥
yaṃ tu manyeta kṛtārtho me daṇḍaṃ gṛhṇīyād amitrāṭavībhūmyanṛtuṣu vā vāsayed aphalaṃ vā kuryād iti daṇḍavyāsaṅgāpadeśena nainam anugṛhṇīyāt.
কিন্তু যাক ৰজাই ‘কৃতাৰ্থ/তৃপ্ত’ বুলি ভাবে—যি দণ্ড (বলপ্ৰয়োগৰ অধিকাৰ) নিজৰ হাতলৈ লৈ ল’ব পাৰে, বা শত্ৰুদেশ/অৰণ্য/সীমাভূমিত অঋতুত বাস কৰাব পাৰে, বা নিষ্ফল হৈ পৰিব পাৰে—তাক ‘দণ্ড-ব্যাসঙ্গ’ (দণ্ডত অতিআসক্তি/জড়াই পৰোৱা) বুলিৰ অজুহাত দেখুৱাই আৰু অনুগ্ৰহ কৰা উচিত নহয়।
To limit a potentially dangerous subordinate’s access to coercive resources while keeping the decision politically defensible (a neutral bureaucratic reason rather than open suspicion).
(1) appropriation of coercive power, (2) harmful/inefficient deployments (enemy/forest/untimely season), and (3) strategic unproductiveness.