वर्णाश्रमाचारवता पुरुषेण परः पुमान् विष्णुर् आराध्यते पन्था नान्यस् तत्तोषकारणम्
varṇāśramācāravatā puruṣeṇa paraḥ pumān viṣṇur ārādhyate panthā nānyas tattoṣakāraṇam
من عاش ملتزمًا بآداب الفَرْنَة والآشْرَمَة، فبهذا السبيل يعبد فيشنو، الشخص الأسمى؛ ولا طريقَ آخر يكون سببًا لرضاه.
Sage Parāśara (teaching Maitreya)
Concept: वर्णाश्रमाचार-युक्तजीवनमेव विष्ण्वाराधन-मार्गः; तदेव तत्तोषकारणं, अन्यः पन्था न।
Vedantic Theme: Dharma
Application: स्वधर्मे स्थितिः (कर्तव्यनिष्ठा), आचार-शुद्धिः, तथा कर्माणि भगवत्प्रीत्यर्थं समर्प्य आचरेत्।
Vishishtadvaita: कर्म-आचारः अपि उपासना-रूपः—जीवः भगवतः शेषः; स्वकर्म-पालनं तस्य तुष्ट्यर्थं इति (शेषत्व-समर्पण)।
Vishnu Form: Para-Brahman
Bhakti Type: Dasya
This verse presents varṇa-āśrama conduct as a direct mode of worship, framing social-spiritual duty as an offering that pleases Viṣṇu.
Parāśara emphasizes that disciplined life according to one’s ordained duties is itself the effective ‘path’ (panthā) for propitiating the Supreme Person.
Viṣṇu is identified as the Para Pumān, the supreme reality and personal Lord, whose satisfaction is the ultimate measure and purpose of dharma.