HomeUpanishadsYogatattvaVerse 19
Previous Verse
Next Verse

Verse 19

Yogatattva

ज्ञातं येन निजं रूपं कैवल्यं परमं पदम् । निष्कलं निर्मलं साक्षात् सच्चिदानन्दरूपकम् ॥

उत्पत्तिस्थितिसंहारस्फूर्तिज्ञानविवर्जितम् । एतज्ज्ञानमिति प्रोक्तम् अथ योगं ब्रवीमि ते ॥

योगो हि बहुधा ब्रह्मन् भिद्यते व्यवहारतः । मन्त्रयोगो लयश्चैव हठोऽसौ राजयोगतः ॥

ज्ञातम् । येन । निजम् । रूपम् । कैवल्यम् । परमम् । पदम् । निष्कलम् । निर्मलम् । साक्षात् । सत्-चित्-आनन्द-रूपकम् ।

उत्पत्ति-स्थिति-संहार-स्फूर्ति-ज्ञान-विवर्जितम् । एतत् । ज्ञानम् । इति । प्रोक्तम् । अथ । योगम् । ब्रवीमि । ते ।

योगः । हि । बहुधा । ब्रह्मन् । भिद्यते । व्यवहारतः । मन्त्र-योगः । लयः । च । एव । हठः । असौ । राज-योगतः ।

jñātaṃ yena nijaṃ rūpaṃ kaivalyaṃ paramaṃ padam | niṣkalaṃ nirmalaṃ sākṣāt saccidānandarūpakam ||

utpattisthitisaṃhārasphūrtijñānavivarjitam | etaj jñānam iti proktam atha yogaṃ bravīmi te ||

yogo hi bahudhā brahman bhidyate vyavahārataḥ | mantrayogo layaś caiva haṭho’sau rājayogataḥ ||

الذي به يُعرَفُ المرءُ صورتهُ الذاتية—الكيفَلْيَة، المقامُ الأسمى—وهي بلا أجزاء، طاهرةٌ من كل دنس، مُدرَكةٌ مباشرةً، على هيئة الوجود والوعي والنعيم. منزّهةٌ عن تصوّرات النشأة والبقاء والفناء والظهور وعن المعرفة المُشيِّئة للموضوع—هذا يُسمّى «المعرفة». والآن أُبيّن لك اليوغا. فإن اليوغا، أيها البراهمن، تتعدّد في الاستعمال العملي: يوغا المانترا، ويوغا اللايا (الذوبان)، ويوغا الهاثا، ويوغا الرّاجا.

That by which one knows one’s own essential form—kaivalya, the supreme state—(which is) partless, stainless, directly (realized), of the nature of being-consciousness-bliss. Devoid of (the notions of) origination, continuance, dissolution, manifestation, and (objectifying) cognition—this is declared to be ‘knowledge’. Now I shall tell you of yoga. For yoga, O Brahmin, is divided in many ways in practical usage: mantra-yoga, laya(-yoga), haṭha(-yoga), and rāja-yoga.

Atman–Brahman identity; Kaivalya/Moksha; Nirvikalpa (non-objectifying) knowledgeMahavakya: Supports the purport of ‘tat tvam asi’ and ‘ahaṃ brahmāsmi’ by defining liberating knowledge as direct recognition of one’s own svarūpa as sat-cit-ānanda, beyond objectifying cognition.Krishna YajurvedaChandas: Anuṣṭubh (śloka)