Verse 26
Sita
तथा दिशन्त्याभिचारसामान्येन पृथक्पृथक् । एकविंशतिशाखायामृग्वेदः परिकीर्तितः । शतं च नवशाखासु यजुषामेव जन्मनाम् । साम्नः सहस्रशाखाः स्युः पञ्चशाखा अथर्वणः । वैखानसमतस्तस्मिन्नादौ प्रत्यक्षदर्शनम् । स्मर्यते मुनिभिर्नित्यं वैखानसमतः परम् । कल्पो व्याकरणं शिक्षा निरुक्तं ज्योतिषं छन्दः—एतानि षडङ्गानि; उपाङ्गमयनं चैव मीमांसान्यायविस्तरः । धर्मज्ञसेवितार्थं च वेदवेदोऽधिकं तथा । निबन्धाः सर्वशाखा च समयाचारसङ्गतिः । धर्मशास्त्रं महर्षिणामन्तःकरणसम्भृतम् । इतिहासपुराणाख्यमुपाङ्गं च प्रकीर्तितम् । वास्तुवेदो धनुर्वेदो गान्धर्वश्च तथा मुने । आयुर्वेदश्च पञ्चैते उपवेदाः प्रकीर्तिताः । दण्डो नीतिश्च वार्ता च विद्या वायुजयः परः । एकविंशतिभेदोऽयं स्वप्रकाशः प्रकीर्तितः ॥२४–३१॥
तथा । दिशन्ति । आभिचार-सामान्येन । पृथक्-पृथक् । एकविंशति-शाखायाम् । ऋग्वेदः । परिकीर्तितः । शतम् । च । नव-शाखासु । यजुषाम्-एव । जन्मनाम् । साम्नः । सहस्र-शाखाः । स्युः । पञ्च-शाखाः । अथर्वणः । वैखानस-मतः । तस्मिन् । आदौ । प्रत्यक्ष-दर्शनम् । स्मर्यते । मुनिभिः । नित्यम् । वैखानस-मतः । परम् । कल्पः । व्याकरणम् । शिक्षा । निरुक्तम् । ज्योतिषम् । छन्दः । एतानि । षट्-अङ्गानि । उपाङ्ग-मयनम् । च । एव । मीमांसा-न्याय-विस्तरः । धर्मज्ञ-सेवित-अर्थम् । च । वेद-वेदः । अधिकम् । तथा । निबन्धाः । सर्व-शाखाः । च । समय-आचार-सङ्गतिः । धर्म-शास्त्रम् । महर्षिणाम् । अन्तःकरण-सम्भृतम् । इतिहास-पुराण-आख्यम् । उपाङ्गम् । च । प्रकीर्तितम् । वास्तु-वेदः । धनुः-वेदः । गान्धर्वः । च । तथा । मुने । आयुः-वेदः । च । पञ्च । एते । उप-वेदाः । प्रकीर्तिताः । दण्डः । नीतिः । च । वार्ता । च । विद्या । वायु-जयः । परः । एकविंशति-भेदः । अयम् । स्व-प्रकाशः । प्रकीर्तितः ॥
tathā diśanty ābhicāra-sāmānyena pṛthak-pṛthak | ekaviṃśatiśākhāyām ṛgvedaḥ parikīrtitaḥ | śataṃ ca navaśākhāsu yajuṣām eva janmanām | sāmnaḥ sahasraśākhāḥ syuḥ pañcaśākhā atharvaṇaḥ | vaikhānasamataḥ tasminn ādau pratyakṣadarśanam | smaryate munibhir nityaṃ vaikhānasamataḥ param | kalpo vyākaraṇaṃ śikṣā niruktaṃ jyotiṣaṃ chandaḥ—etāni ṣaḍaṅgāni; upāṅgamayanaṃ caiva mīmāṃsānyāyavistaraḥ | dharmajñasevitārthaṃ ca vedavedo'dhikaṃ tathā | nibandhāḥ sarvaśākhā ca samayācārasaṅgatiḥ | dharmaśāstraṃ maharṣiṇām antaḥkaraṇasambhṛtam | itihāsapurāṇākhyam upāṅgaṃ ca prakīrtitam | vāstuvedo dhanurvedo gāndharvaś ca tathā mune | āyurvedaś ca pañcaite upavedāḥ prakīrtitāḥ | daṇḍo nītiś ca vārtā ca vidyā vāyujayaḥ paraḥ | ekaviṃśatibhedo'yaṃ svaprakāśaḥ prakīrtitaḥ ||24–31||
وهكذا تُلقَّن هذه المعارفُ على نحوٍ عامٍّ، كلٌّ على حِدةٍ بحسب وجوه استعمالها. وقد ذُكر أن للريغفيدا إحدى وعشرين شعبة، ولليجوس مئةً وتسعَ شعب، وللسامان ألفَ شعبة، وللأثرفان خمسَ شعب. وفي ذلك الموروث تُعَدّ عقيدةُ الفايخانَسا في البدء «رؤيةً مباشرة» (برتيكشا-درشن)، ويذكرها الحكماءُ على الدوام بوصفها الأسمى. والكَلْپا، والڤياكرَنة، والشيكشا، والنيرُكتا، والجيوتِشا، والچَندَس—هذه هي الأعضاءُ الستة (ڤيدانغا)؛ ومن العلوم المساندة تفصيلاتُ الميمامسا والنيّايا. وكذلك «ڤيدا الڤيدا» أي المصنّفاتُ المتمّمة التي تخدم مقاصدَ العارفين بالدارما، مع المختصرات، وجميع الفروع، ومواءمة أعراف السلوك. وشريعةُ الدارما لدى المها-ريشيين محفوظةٌ في باطن الوعي. ويُعلَن أيضًا أن «الإتيهاسا» و«البورانا» من الأوبانغا. يا أيها الحكيم، فاستو-ڤيدا، ودهنور-ڤيدا، وغاندهرفا، وآيورڤيدا—هؤلاء الخمسة يُسمَّون الأوبَڤيدا. ثم الدَّنْدا (السلطان/التأديب)، والنيتي (السياسة)، والڤارتّا (المعاش/التجارة والزراعة)، والڤيديا (العلم)، وقهرُ الريح الأعلى (ڤايو-جيايا)—هذه القسمةُ ذاتُ الواحد والعشرين تُوصَف بأنها ذاتُ نورٍ ذاتيّ.
Same as Sita.25 (the excerpt repeats the same catalogic passage): the text enumerates the traditional branches of the four Vedas, identifies the Vaikhānasa doctrine as ‘direct seeing’ and ‘supreme,’ lists the six Vedāṅgas, mentions auxiliary disciplines such as Mīmāṃsā and Nyāya, includes Dharmaśāstra and Itihāsa–Purāṇa as upāṅgas, enumerates five Upavedas (Vāstu, Dhanus, Gāndharva, Āyur, etc.), and concludes with a ‘twenty-onefold’ self-luminous classification including daṇḍa, nīti, vārttā, vidyā, and vāyu-jaya.