Verse 2
Kalisantarana
नारदः पुनः पप्रच्छ—तन्नाम किमिति। स होवाच हिरण्यगर्भः—हरे राम हरे राम राम राम हरे हरे। हरे कृष्ण हरे कृष्ण कृष्ण कृष्ण हरे हरे॥ इति षोडशकं नाम्नां कलिकल्मषनाशनम्। नातः परतरोपायः सर्ववेदेषु दृश्यते। षोडशकलावृतस्य जीवस्यावरणविनाशनम्। ततः प्रकाशते परं ब्रह्म मेघापाये रविरश्मिमण्डलीवेति॥ २॥
नारदः । पुनः । पप्रच्छ । तत्-नाम । किम् । इति । सः । ह । उवाच । हिरण्यगर्भः । हरे । राम । हरे । राम । राम । राम । हरे । हरे । हरे । कृष्ण । हरे । कृष्ण । कृष्ण । कृष्ण । हरे । हरे । इति । षोडशकम् । नाम्नाम् । कलि-कल्मष-नाशनम् । न । अतः । परतरः । उपायः । सर्व-वेदेषु । दृश्यते । षोडश-कलाऽऽवृतस्य । जीवस्य । आवरण-विनाशनम् । ततः । प्रकाशते । परम् । ब्रह्म । मेघ-अपाये । रवि-रश्मि-मण्डली-इव । इति ॥
nāradaḥ punaḥ papraccha—tan nāma kim iti | sa hovāca hiraṇyagarbhaḥ—hare rāma hare rāma rāma rāma hare hare | hare kṛṣṇa hare kṛṣṇa kṛṣṇa kṛṣṇa hare hare || iti ṣoḍaśakaṃ nāmnāṃ kalikalmaṣanāśanam | nātaḥ parataropāyaḥ sarvavedeṣu dṛśyate | ṣoḍaśakalāvṛtasya jīvasya āvaraṇavināśanam | tataḥ prakāśate paraṃ brahma meghāpāye raviraśmimaṇḍalīveti || 2 ||
فسأل ناردَةُ ثانيةً: «وما ذلك الاسم؟» فقال هيرانياغربها: «هَرِه راما هَرِه راما راما راما هَرِه هَرِه؛ هَرِه كريشنا هَرِه كريشنا كريشنا كريشنا هَرِه هَرِه». هذه الأسماء الستة عشر تمحو دنس كالي. ولا تُرى في جميع الفيدات وسيلة أسمى منها. وهي تزيل غطاء النفس الفردية المحجوبة بستة عشر جزءًا؛ وعندئذٍ يشرق البرهمن الأعلى، كما يلمع قرص الشمس حين تنقشع السحب.
Nārada again asked: “What is that name?” Hiraṇyagarbha replied: “Hare Rāma Hare Rāma Rāma Rāma Hare Hare; Hare Kṛṣṇa Hare Kṛṣṇa Kṛṣṇa Kṛṣṇa Hare Hare.” This set of sixteen names destroys the impurities of Kali. No means superior to this is seen in all the Vedas. It destroys the covering of the individual soul, which is enveloped by sixteen ‘parts’; then the supreme Brahman shines forth, like the orb of the sun’s rays when clouds disperse.