Verse 4
Arunika
अथातः परमहंसपरिव्राजकानामासनशयनादिकं भूमौ, ब्रह्मचर्यं, मृत्पात्रम् अलाम्बुपात्रं दारुपात्रं वा। यतीनां कामक्रोधहर्षरोषलोभमोहदम्भदर्पेच्छासूयाममत्वाहङ्कारादीनपि परित्यजेत्। वर्षासु ध्रुवशीलोऽष्टौ मासानेकाकी यतिश्चरेत्, द्वावेव वा विचरेत्, द्वावेव वा विचरेदिति॥४॥
अथ । अतः । परमहंस-परिव्राजकानाम् । आसन-शयन-आदिकम् । भूमौ । ब्रह्मचर्यम् । मृत्-पात्रम् । अलाम्बु-पात्रम् । दारु-पात्रम् । वा । यतीनाम् । काम । क्रोध । हर्ष । रोष । लोभ । मोह । दम्भ । दर्प । इच्छा । असूया । ममत्व । अहङ्कार-आदीन् । अपि । परित्यजेत् । वर्षासु । ध्रुव-शीलः । अष्टौ । मासान् । एकाकी । यतिः । चरेत् । द्वौ । एव । वा । विचरेत् । द्वौ । एव । वा । विचरेत् । इति ॥४॥
athātaḥ paramahaṁsa-parivrājakānām āsana-śayana-ādikaṁ bhūmau, brahmacaryaṁ, mṛt-pātram alāmbu-pātraṁ dāru-pātraṁ vā | yatīnāṁ kāma-krodha-harṣa-roṣa-lobha-moha-dambha-darpa-icchā-sūyā-mamatvāhaṅkāra-ādīn api parityajet | varṣāsu dhruva-śīlo ’ṣṭau māsān ekākī yatiś caret, dvāv eva vā vicaret, dvāv eva vā vicared iti ||4||
وأمّا المتجوّلون الزهّاد من طراز «البرمهاṁسا»: فجلوسهم ونومهم وما شابه على الأرض؛ ويحفظون العفّة؛ ويكون لهم إناء من طين، أو إناء من قرع، أو إناء من خشب. وعلى اليَتيّين أن يتركوا حتى الشهوة والغضب والنشوة والحنق والطمع والضلال والرياء والكِبر والتوق والغيرة والتملّك والأنا وما أشبه ذلك. وفي موسم الأمطار، مع ثبات السلوك، ينبغي للناسِك أن يتجوّل منفردًا ثمانية أشهر؛ أو يجوز لاثنين أن يتجوّلا؛ أو يجوز لاثنين أن يتجوّلا—هكذا قيل.
Now, for the wandering renouncers of the ‘paramahaṁsa’ type: their sitting, sleeping, and so forth are on the ground; (they maintain) celibacy; (they may have) an earthen bowl, a gourd bowl, or a wooden bowl. Renouncers should abandon even desire, anger, elation, rage, greed, delusion, hypocrisy, pride, craving, envy, possessiveness, egoism, and the like. In the rainy season, being of steady conduct, the ascetic should wander alone for eight months; or else two may wander; or else two may wander—so (it is said).