Adhyaya 55

Verse 1

सूत उवाच । तस्या एव समीपस्थं देवदेवं नलेश्वरम् । दृष्ट्वा विमुच्युते पापात्स्थापितं नलभूभुजा

قال سوتا: بالقرب من ذلك المَغْتَسَل المقدّس يقوم ناليشڤارا، إلهُ الآلهة، وقد أقامه الملك نالا. ومجرّد رؤيته يحرّر المرء من الخطيئة.

Verse 2

यस्तं पश्येन्नरो भक्त्या माघे षष्ठ्यां सिते द्विजाः । सर्व रोगविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमं पदम्

يا ذوي الميلادين: من يشاهدُه بتعبّدٍ في اليوم السادس من النصف المضيء من شهر ماغها يبرأ من كل داءٍ وينال المقام الأعلى.

Verse 3

कण्डूः पामाथ दद्रूणि मंडलानि विचर्चिका । दर्शनात्तस्य नश्यन्ति जन्तूनां भावितात्मनाम्

الحِكّةُ والجَرَبُ والسعفةُ والبقعُ الدائريةُ والأكزيما—بمجرد رؤية تلك الحضرة المقدّسة تزول هذه العلل عن الكائنات ذوي النفوس المُهذَّبة المُطهَّرة.

Verse 4

अस्ति तस्याग्रतः कुण्डं स्वच्छोदकसुपूरितम् । मत्स्यकूर्मसमाकीर्णं पद्मिनीखंडमंडितम्

وأمامَه حوضٌ (كوندا) مملوءٌ بماءٍ صافٍ طاهر، تعجّ فيه الأسماكُ والسلاحف، وتزيّنه عناقيدُ زهور اللوتس.

Verse 5

यस्तत्र कुरुते स्नानं प्रत्यूषे सोमवासरे । अपि कुष्ठामयमस्तः स भूयः स्यात्पुनर्नवः

ومن اغتسل هناك عند الفجر يومَ الاثنين—ولو كان مصابًا بالجُذام—عاد متجدّدًا، كأنما أُعيدت له نضارةٌ جديدة.

Verse 6

यदा संस्थापितः शंभुर्नलेन पृथिवीभुजा । तदा तुष्टेन स प्रोक्तो ब्रूहि किं ते करोम्यहम्

لما أقام نَلا، ملكُ الأرض، شَمبهو (شِيفا)، سرَّ الربُّ وقال له: «تكلَّم؛ ماذا أصنع لك؟»

Verse 7

नल उवाच । अत्र स्थेयं त्वया देव सदा सन्निहितेन च । सर्वलोकहितार्थाय रोगनाशाय शंकर

قال نَلا: «يا إلهي، يا شَنْكَرَا (شِيفا)، أقم هنا دائمًا حاضرًا، لخير العوالم كلها ولإبادة الأمراض.»

Verse 8

शंकर उवाच । अहं त्वद्वचनाद्राजन्संप्राप्ते सोमवासरे । प्रत्यूषे च निवत्स्यामि प्रासादे नात्र संशयः

قال شَنْكَرَا: «أيها الملك، امتثالًا لكلامك، إذا جاء يوم الاثنين فسأقيم هنا عند الفجر في هذا المعبد؛ لا ريب في ذلك.»

Verse 9

प्राणिनां रोगनाशाय शुक्लपक्षे विशेषतः

لإزالة أمراض الكائنات الحية، ولا سيما في النصف المضيء من الشهر القمري (شُكْلا-بَكْشَا).

Verse 10

यो मामत्र स्थितं तत्र दिवसे वीक्षयिष्यति । स्नात्वा सुविमले कुंडे सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । तस्य नाशं प्रयास्यंति व्याधयो गात्रसंभवाः

من اغتسل في هذه البركة شديدة الطهارة بإيمانٍ صادق، ثم أبصرني نهارًا قائمًا هناك، فإن الأمراض الناشئة في جسده وأعضائه تزول عنه وتمضي إلى الفناء.

Verse 11

योऽस्य कुंडस्य संभूतां मृत्तिकामपि मानवः । संधास्यति निजे देहे सोमवारे निशाक्षये । सोऽपि रोगैर्विनिर्मुक्तः संभविष्यति पुष्टिमान्

حتى إنّ الإنسان إذا طلى جسده بالطين المنبثق من هذه البركة—يوم الاثنين عند انقضاء الليل—تحرّر من الأمراض كلّها وصار قويًّا ممتلئ العافية والغذاء.

Verse 12

निष्कामस्तु पुनर्यो मां तस्मिन्काले नृपोत्तम । पूजयिष्यति सद्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । सर्वपापविनिर्मुक्तो मम लोकं स यास्यति

وأمّا من يعبدني في ذلك الوقت، يا خير الملوك، بلا رغبةٍ أنانية—بإخلاصٍ صادق مقدّمًا الزهور والبخور والأدهان العطرة—فإنه يتحرّر من جميع الآثام ويبلغ عالمي.

Verse 13

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवांस्त्रैलोक्यदीपको हरः । अन्तर्धानं गतो विप्रा यथा दीपोऽत्र तत्क्षणात्

قال سوتا: لما قال هكذا، توارى المبارك هَرَ، سراج العوالم الثلاثة، عن الأنظار، يا معشر البراهمة، في تلك اللحظة عينها، كما ينطفئ السراج هنا فجأةً.

Verse 15

एष संस्थापितः शंभुर्मया युष्मत्पुरोंतिके । येन दृष्टेन रोगाणां सर्वेषां जायते क्षयः

هذا شَمبهو قد ثبّتُّه أنا قريبًا من مدينتكم؛ وبمجرد رؤيته تنشأ إبادةُ جميع الأمراض.

Verse 16

अधुनाहं गमिष्यामि स्वराज्याय कृते द्विजाः । निषधां च पुरीमेष सर्वैः पूज्यः समाहितैः

والآن سأمضي، يا ذوي الولادتين، لأجل مملكتي. هذا الربّ هنا في مدينة نِصَذَا ينبغي أن يُعبَد من الجميع بعقلٍ مجموعٍ حاضر.

Verse 17

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं पार्थिवशार्दूल करिष्यामः समाहिताः । तव देवकृते यत्नं यात्राद्यासु क्रियासु च

قال البراهمة: «هكذا سنفعل، يا نمرَ الملوك، بثباتٍ ويقظة. ومن أجلك، ولأجل شأن الإله، سنجتهد في أسفار الحجّ وسائر الأعمال والرياضات المقدّسة أيضًا.»

Verse 18

तथा पूजां करिष्यामः श्रद्धया परया युताः । अस्माकं पुत्रपौत्रा ये भविष्यंति तथा परे । वंशजास्ते करिष्यंति पूजामस्य सुभक्तितः

وكذلك سنقيم عبادته مقرونين بإيمانٍ أسمى. وأبناؤنا وأحفادنا الآتون، وسائر ذرّيتنا من نسلنا، سيقيمون هم أيضًا عبادة هذا الربّ بتقوى ومحبةٍ مباركة.

Verse 19

सूत उवाच । एवमुक्तः स भूपालस्तैर्विप्रैस्तुष्टिसंयुतः । प्रतस्थे तान्प्रणम्योच्चैः सर्वैस्तैश्चाभिनंदितः

قال سوتا: لما خوطب الملك بتلك الكلمات من أولئك البراهمة، امتلأ سرورًا ورضًا. فانطلق بعد أن انحنى لهم إجلالًا، وقد هتف الجميع بمدحه وتحيته.

Verse 20

एवं स भगवाञ्छंभुस्तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः । हिताय सर्वलोकानां सर्वरोगक्षयावहः

وهكذا استقرّ المبارك شَمبهو في ذلك الموضع، لخير العوالم كلّها، جالبًا زوالَ كلّ داء.

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन वीक्षणीयः सदा हि सः । विशेषात्सोमवारेण शाश्वतं श्रेय इच्छता

فلذلك ينبغي للمرء أن يجتهد بكلّ وسعه في نيل رؤيته (دارشان) على الدوام، ولا سيّما يوم الاثنين، لمن يبتغي الخير الأبدي.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये नलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

وهكذا، في «سري سكَندا مهابورانا»، ضمن «إكاشيتي-ساهسري سمهيتا»، في الكتاب السادس «ناغارا خَنْدَه»، في «ماهَاتْمْيَا» لحرَم «هَاطَكِيشْوَرَ» المقدّس، تنتهي السورة الخامسة والخمسون المعنونة «وصف عظمة ناليشْوَرَ».