Mantra 25
अ॒भि त्यं दे॒वᳪ स॑वि॒तार॑मो॒ण्यो॒: क॒विक्र॑तु॒मर्चा॑मि स॒त्यस॑वᳪ रत्न॒धाम॒भि प्रि॒यं म॒तिं क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा यस्या॒मति॒र्भा अदि॑द्युत॒त्सवी॑मनि॒ हिर॑ण्यपाणिरमिमीत सु॒क्रतु॑: कृ॒पा स्व॑: । प्र॒जाभ्य॑स्त्वा प्र॒जास्त्वा॑ ऽनु॒प्राण॑न्तु प्र॒जास्त्वम॑नु॒प्राणि॑हि
abhí tyáṃ deváṃ savitā́ram oṇyòḥ kavíkratum árcāmi satyásavaṃ ratnadhā́mam abhí priyā́ṃ matíṃ kavím | ūrdhvā́ yasyā́matir bhā́ ádidyutat savī́mani híraṇyapāṇir amimīta sukrátuḥ kṛpā́ svàḥ | prajā́bhyas tvā prajā́s tvā ’nuprā́ṇantu prajā́s tvám anuprā́ṇihi
أُسبِّحُ ذلك الإلهَ سافيتار—الحكيمَ في المشورة، صادقَ الدَّفْع، خازنَ الكنوز؛ وأُسبِّحُ الفكرةَ المحبوبةَ للـرائي (ṛṣi). مستقيمٌ قصدُه؛ وقد أشرق نورُه في مساره؛ ذو اليدِ الذهبية، حسنُ العزم، قاسَ السماءَ بقوةٍ رحيمة. للكائناتِ أنتَ!—فلتتنفّسِ الكائناتُ معك؛ وتنفّسْ أنتَ مع الكائنات.
अ॒भि । त्यम् । दे॒वम् । स॑वि॒तारम् । ओ॒ण्योः । क॒वि-क्र॑तुम् । अर्चा॑मि । स॒त्य-स॑वम् । रत्न॒-धामम् । अ॒भि । प्रि॒याम् । म॒तिम् । क॒विम् । ऊ॒र्ध्वा । यस्य । आ॒मतिः । भा॒ः । अदि॑द्युतत् । सवी॑मनि । हिर॑ण्य-पाणिः । अ॒मि॒मी॒त । सु॒-क्र॑तुः । कृ॒पा । स्वः । प्र॒जाभ्यः । त्वा । प्र॒जाः । त्वा । अनु॒-प्राण॑न्तु । प्र॒जाः । त्वम् । अनु॒-प्राणि॑हि