Shukla Yajur Veda — Adhyaya 30, Mantra 19
प्र॒ति॒श्रुत्का॑या अर्त॒नं घोषा॑य भ॒षमन्ता॑य बहुवा॒दिन॑मन॒न्ताय॒ मूक॒ᳪ शब्दा॑याडम्बराघा॒तं मह॑से वीणावा॒दं क्रोशा॑य तूणव॒ध्मम॑वरस्प॒राय॑ शङ्ख॒ध्मं वना॑य वन॒पम॒न्यतो॑रण्याय दाव॒पम्
pratiśrutkā́yai artanáṃ ghóṣāya bhaṣamántāya bahuvā́dinam anantā́ya mūkáṃ śabdā́yāḍambarāghātáṃ maháse vīṇāvādáṃ krośā́ya tūṇavadhmáṃ avarasparā́ya śaṅkhadhmáṃ vanā́ya vanapám anyatóraṇyāya dāvapám
لِـPratiśrutkā (الصدى): الصوتُ المتدحرج؛ ولِـGhoṣā (الضجيج): الجَلَبة؛ ولِـBhaṣamantā (الثرثار): الهَذَيان؛ وللكلامِ الكثير؛ ولِما لا نهايةَ له؛ وللأخرس؛ ولِـŚabda (الصوت)؛ ولِضربةِ الطبلِ العظيم؛ ولجلالِه؛ ولعزفِ الـVīṇā؛ وللصُّراخ؛ ولنفخةِ البوق؛ وللاهتزازِ العميقِ الرنّان؛ ولنفخِ الـśaṅkha؛ وللغابة؛ ولسيّدِ الغابة؛ وللأدغالِ الأخرى؛ ولِنارِ الغابة (dāvāpa).
प्रति-श्रुत्कायै । अर्तनम् । घोषाय । भषमन्ताय । बहु-वादिनम् । अनन्ताय । मूकम् । शब्दाय । आडम्बर-आघातम् । महसे । वीणा-वादम् । क्रोशाय । तूण-वध्मम् । अवर-स्पराय । शङ्ख-ध्मम् । वनाय । वन-पम् । अन्यतः-अरण्याय । दाव-पम्