देव॑ सवित॒: प्र सु॑व य॒ज्ञं प्र सु॑व य॒ज्ञप॑तिं॒ भगा॑य । दि॒व्यो ग॑न्ध॒र्वः के॑तु॒पूः केतं॑ नः पुनातु वा॒चस्पति॒र्वाजं॑ नः स्वदतु
devá savitaḥ prá suva yajñáṃ prá suva yajñápatim bhágāya | divyó gandharváḥ ketupū́ḥ kétaṃ naḥ punātu vācáspátir vā́jaṃ naḥ svadatu
يا الإله سافيتṛ، ادفعِ اليَجْنَةَ إلى الأمام؛ وادفعْ ربَّ اليَجْنَةِ إلى بهاگا. وليُطَهِّرْ لنا الغَنْدهَرْفا السماوي—مُطَهِّرُ العلامة—تلك العلامة؛ وليجعلْ فاجَسْپَتي قوّتَنا ذاتَ مذاقٍ طيّب (عطيّةً).
देव॑ । सवितः । प्र । सु॑व । य॒ज्ञम् । प्र । सु॑व । य॒ज्ञ-प॑तिम् । भगा॑य । दि॒व्यः । ग॒न्ध॒र्वः । के॒तु-पूः । के॒तम् । नः । पु॒ना॒तु । वा॒चः-पतिः । वाज॑म् । नः । स्व॒द॒तु ।