Mantra 1
अश्म॒न्नूर्जं॒ पर्व॑ते शिश्रिया॒णाम॒द्भ्य ओष॑धीभ्यो॒ वन॒स्पतिभ्यो॒ अधि॒ सम्भृ॑तं॒ पय॑: । तां न॒ इष॒मूर्जं॑ धत्त मरुतः सᳪररा॒णाः अश्मँ॑स्ते॒ क्षुन्मयि॑ त॒ ऊर्ग्यं द्वि॒ष्मस्तं ते॒ शुगृ॑च्छतु
áśman nū́rjaṃ párvate śiśriyāṇām ádbhy óṣadhībhyo vánaspatibhyo ádhi sámbhṛtaṃ páyaḥ | tā́ṃ na íṣam-ū́rjaṃ dhatta marutaḥ saṃrarāṇā́ḥ | áśmaṃs te kṣún-mayi tá ū́rgyaṃ dviṣmás táṃ te śúg ṛcchatu
يا أَشْمَنُ (الحجر)، إنَّ اللَّبَنَ—المجموعَ من المياه، ومن الأعشاب، ومن الأشجار—المستندَ إلى الجبل، هو القُوَّة. فامنحونا ذلك القوتَ وتلك الطاقة، يا مَرُوت، وأنتم مبتهجون مجتمعون. أمّا العدوُّ المصنوعُ من الجوع، الذي نُبغِضه—فلتُصِبْهُ سِهامُكَ يا حجر، ولْتَلْحَقْهُ سَخَطَتُكَ.
अश्मन् । ऊर्जम् । पर्वते । शिश्रियाणाम् । अद्भ्यः । ओषधीभ्यः । वनस्पतिभ्यः । अधि । सम्भृतम् । पयः । ताम् । नः । इषम्-ऊर्जम् । धत्त । मरुतः । सᳪरराणाः । अश्मन् । ते । क्षुत्-मयि । तु । ऊर्ग्यम् । द्विष्मः । तम् । ते । शुक् । ऋच्छतु