Home›Shiva Purana›Uma Samhita›Adhyaya 47›Shloka 66
←Previous Verse
Next Verse→

Shloka 66

Śumbha–Niśumbha-pīḍā and Devastuti to Durgā/Śivā

Names and Forms of the Devī

Devanagari script

द्वेषबुद्धिं विधायापि त्रिदशस्थितयोऽप्यमी । अन्तेऽप्रापन्परं लोकं यंल्लोकं यान्ति तज्जनाः

Transliteration

dveṣabuddhiṃ vidhāyāpi tridaśasthitayo'pyamī | ante'prāpanparaṃ lokaṃ yaṃllokaṃ yānti tajjanāḥ

Translation

ومع أن هؤلاء، وهم قائمون في مراتب الآلهة، قد أنشؤوا في قلوبهم عقلَ البغضاء، فإنهم في النهاية بلغوا العالم الأسمى—ذلك المقام الذي يبلغه المخلصون له في العبادة.

Word by Word
द्वेष-बुद्धिम्hatred-intent
द्वेष-बुद्धिम्:
कर्म (Object of gerund/कर्म)
TypeNoun
Rootद्वेष (प्रातिपदिक) + बुद्धि (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, द्वितीया (2nd/कर्म), एकवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः—द्वेषस्य बुद्धिः (a mind/intention of hatred)
विधायhaving formed/harbored
विधाय:
पूर्वकाल (Prior action)
TypeIndeclinable
Root√धा (धातु) → विधाय (उपसर्ग-वि + क्त्वान्त)
Formक्त्वा-प्रत्ययान्तः अव्ययभावः (gerund/absolutive)
अपिeven
अपि:
निपात (Particle)
TypeIndeclinable
Rootअपि (अव्यय)
Formअव्यय; अवधान/समुच्चयार्थक (particle: even/also)
त्रिदश-स्थितयःthose dwelling among the gods
त्रिदश-स्थितयः:
कर्ता (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootत्रिदश (प्रातिपदिक) + स्थिति (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; तत्पुरुषः—त्रिदशेषु स्थितिः/स्थितयः (those stationed among the gods; heavenly beings)
अपिalso
अपि:
निपात (Particle)
TypeIndeclinable
Rootअपि (अव्यय)
Formअव्यय; निपात (also)
अमीthese (persons)
अमी:
कर्ता (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootअदस् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; सर्वनाम
अन्तेin the end
अन्ते:
अधिकरण (Locative/अधिकरण)
TypeNoun
Rootअन्त (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, सप्तमी (7th/अधिकरण), एकवचन; अव्ययीभाववत् प्रयोगः—अन्ते (in the end)
अप्रापन्attained
अप्रापन्:
क्रिया (Action)
TypeVerb
Root√आप् (धातु) उपसर्ग-प्र +
Formलङ् (Imperfect/अनद्यतनभूत), प्रथमपुरुष (3rd), बहुवचन; परस्मैपदम्; नकार-आगमः (a- augment)
परम्supreme
परम्:
विशेषण (कर्म-विशेषण)
TypeAdjective
Rootपर (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; विशेषणम्
लोकम्world/realm
लोकम्:
कर्म (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootलोक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/कर्म), एकवचन
यम्which
यम्:
कर्म (Object within relative clause)
TypeNoun
Rootयद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन; सम्बन्धसूचक (relative pronoun)
लोकम्world/realm
लोकम्:
कर्म (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootलोक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd), एकवचन
यान्तिgo
यान्ति:
क्रिया (Action)
TypeVerb
Root√या (धातु)
Formलट् (Present/वर्तमान), प्रथमपुरुष (3rd), बहुवचन; परस्मैपदम्
तत्-जनाःthose people
तत्-जनाः:
कर्ता (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootतद् (सर्वनाम-प्रातिपदिक) + जन (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st), बहुवचन; तत्पुरुषः—तस्य जनाः (people of that [realm]/those people)
Speaker

Suta Goswami

Shaiva Theology

Tattva Level: pashu

Shiva Form: Sadāśiva

Characters & Entities
S
Shiva

FAQs

It highlights Shiva’s supremacy as Pati (the Lord) and the transformative power of contact with Him: even those who approach Him with dveṣa (hatred) can, by the force of that intense fixation and Shiva’s grace, ultimately reach His supreme realm—showing that true liberation depends on Shiva, not merely on worldly status such as being among the devas.

In Shaiva teaching, Saguna Shiva (including Linga worship) provides an accessible focus for the mind; this verse underscores that the object of contemplation matters greatly—when the mind is powerfully fixed on Shiva (even wrongly at first), it can be redirected into devotion, culminating in attainment of Shiva’s loka.

Convert negative fixation into bhakti by steady japa of the Panchakshara (“Om Namaḥ Śivāya”) with Tripuṇḍra (bhasma) and Rudrāksha, cultivating remembrance of Shiva so the mind moves from dveṣa to śaraṇāgati (surrender).

←Previous Verse
Next Verse→