समुद्रलङ्घनारम्भः
Commencement of the Ocean-Crossing
एवमुक्त्वा तु हनुमान्वानरान्वानरोत्तमः।।।।उत्पपाताथ वेगेन वेगवानविचारयन्।सुपर्णमिव चात्मानं मेने स कपिकुञ्जरः।।।।
evam uktvā tu hanumān vānarān vānarottamaḥ | utpapāta atha vegena vegavān avicārayan | suparṇam iva cātmānaṁ mene sa kapikuñjaraḥ ||
فلما قال هكذا للفانارا، قفز هانومان—أعلاهم شأنًا—بسرعة عظيمة دون تردّد؛ ورأى ذلك القرد الجليل نفسه كأنه سوبَرْنا (غارودا).
"I will, by all means return successful with Sita or else I will uproot Lanka along with Ravana and bring him here".
After truthful resolve comes decisive action—dharma is not only intention but timely execution for the sake of the vulnerable.
Hanumān finishes speaking and immediately launches into his ocean-crossing leap.
Swift, confident initiative (kriyā-śakti) aligned with a righteous aim.