विराधवधः
The Slaying (Burial) of Viradha
एष दाशरथी रामः सत्यवान् शीलवान् शुचिः।रक्षसा रौद्ररूपेण ह्रियते सहलक्ष्मणः।।3.4.2।।
eṣa dāśarathī rāmaḥ satyavān śīlavān śuciḥ |
rakṣasā raudrarūpeṇa hriyate sahalakṣmaṇaḥ ||
هذا هو راما ابن دشاراثا—صادقٌ، حسنُ السيرة، طاهرٌ—يُختَطَف على يد راكشاسا ذي هيئةٍ مروّعة، ومعه لاكشمانا.
Rāma is defined by satya (truth) and śīla (good conduct): dharma is portrayed first as character, which remains intact even amid danger.
In the forest episode with Virādha, the narration states that Rāma and Lakṣmaṇa are being dragged away by a terrifying rākṣasa.
Rāma’s satya (truthfulness) and purity (śuci), establishing his moral identity before the conflict unfolds.