Shloka 39
गोसहस्राणि रत्नानि वस्त्राणि विविधानि च । भूषणानि च मुख्यानि यानानि शयनानि च,हजारों गौएँ, रत्न, नाना प्रकारके वस्त्र, आभूषण, मुख्य-मुख्य वाहन, शबय्या, भोजनसामग्री तथा भाँति-भाँतिकी पीनेयोग्य उत्तम वस्तुएँ भी अर्पण कीं। जनमेजय! उस समय हजारों-लाखों हृष्ट-पुष्ट मनुष्योंस भरा हुआ मत्स्यराजका वह नगर मूर्तिमान् महोत्सव-सा सुशोभित हो रहा था
go-sahasrāṇi ratnāni vastrāṇi vividhāni ca | bhūṣaṇāni ca mukhyāni yānāni śayanāni ca ||
قال فايشَمبايانا: «لقد قدّموا آلاف الأبقار، والجواهر، والملابس على اختلاف أنواعها، وكذلك الحُليّ المختارة، والمراكب النفيسة، والأسِرّة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the dharmic value of dāna—generous giving—especially in royal and communal settings, where honoring others through worthy gifts is treated as a marker of virtue, prosperity, and social responsibility.
A grand occasion is being described: abundant gifts—cows, jewels, clothing, ornaments, vehicles, and beds—are presented, conveying the scale of celebration and the public display of wealth and honor.