वैशम्पायन उवाच तमब्रवीद् धर्मराजो विहस्य विराटराजं तु भृशाभितप्तम् । बृहन्नला सारथिक्षेन्नरेन्द्र परे न नेष्यन्ति तवाद्य गास्ता:
vaiśampāyana uvāca
tam abravīd dharmarājo vihasya virāṭarājaṃ tu bhṛśābhitaptam |
bṛhannalā sārathikṣe naraindra pare na neṣyanti tavādya gās tāḥ ||
قال فايشَمبايانا: ولمّا رأى دهرماراجا يودهيشثيرا الملكَ فيرَاطَة شديدَ الكمد، خاطبه مبتسمًا: «أيها الملك، إن كانت بْرِهَنَّالا هي سائقة المركبة، فاطمئن—فلن يقدر العدو اليوم على سَوقِ أبقارك بعيدًا.»
वैशम्पायन उवाच
Steady leadership rooted in dharma calms panic: when a capable and well-intentioned guide is entrusted with responsibility, fear diminishes and rightful order is protected—here symbolized by safeguarding the king’s cattle.
Virāṭa is distressed about enemies taking his cows. Yudhiṣṭhira reassures him that if Bṛhannalā serves as charioteer, the enemies will not succeed in driving the cows away that day.