Shloka 263
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
दुर्योधनस्योत्तमरत्नचित्रं चिच्छेद पार्थो मुकुर्ट शरेण । फिर अअभश्रवत्थामा, कृपाचार्य तथा अन्य माननीय (बाह्लीक, सोमदत्त आदि) कौरवोंको बाणोंकी विचित्र रीतिसे नमस्कार करके पार्थने एक बाण मारकर दुर्योधनके उत्तम रत्नजटित विचित्र मुकुटको काट डाला
duryodhanasyottamaratnacitraṃ ciccheda pārtho mukuṭaśareṇa |
قال فايشَمبايانا: قطع أرجونا (بارثا) تاجَ دوريودهانا البهيّ المرصّع بالجواهر بسهمٍ واحد. وفي خضمّ القتال كان ذلك إذلالًا مقصودًا وعرضًا محسوبًا للتمكّن—إثباتًا للتفوّق دون تعجيلٍ بسفك الدم—مُبرزًا قدرةَ المحارب على كبح العنف وهو يؤدي واجب الكشترية في الحرب.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in righteous warfare, power is ideally governed by restraint: a warrior may demonstrate superiority and uphold duty without needless killing, using skill to check arrogance and signal moral and tactical dominance.
During the battle episode narrated by Vaiśampāyana, Arjuna shoots an arrow that slices off Duryodhana’s ornate, jewel-studded crown—an emphatic battlefield gesture of defeat and humiliation rather than an immediate lethal strike.