Shloka 23
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
वैशम्पायन उवाच दुर्योधनस्तस्य तु तन्निशम्य पितामहस्यात्महितं वचो5थ । अतीतकामो युधि सोउत्यमर्षी राजा विनि:श्वस्य बभूव तूष्णीम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! पितामहके ये अपने लिये हितकर वचन सुनकर राजा दुर्योधनके मनमें युद्धकी इच्छा नहीं रह गयी। वह भीतर-ही-भीतर अत्यन्त अमर्षका भार लिये लंबी साँसें भरता हुआ चुप हो गया
vaiśampāyana uvāca | duryodhanas tasya tu tan niśamya pitāmahasyātma-hitaṃ vaco 'tha | atīta-kāmo yudhi so 'tyamarṣī rājā viniḥśvasya babhūva tūṣṇīm ||
قال فايشَمبايَنَة: لما سمع دُريودَهَنَةُ كلامَ الجدّ الأكبر—وقد قيل لخيرِه الحق—خمدت رغبتُه في القتال. غير أنه، مثقَلًا في باطنه بسخطٍ شديد، أخذ يزفر زفراتٍ طويلة ثم لزم الصمت.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even well-meant, welfare-oriented counsel (ātma-hita) may not immediately transform a person dominated by pride and resentment; ethical guidance can quiet outward aggression, yet inner anger may persist unless one truly accepts dharma.
After hearing Bhīṣma’s advice intended for his benefit, Duryodhana’s eagerness for war momentarily subsides; nevertheless, he remains inwardly seething and, with heavy sighs, keeps silent.