Shloka 36
Virāṭa’s Conciliation and Uttara’s Account of the Unseen Champion
Bṛhannadā/Arjuna
तस्य तद् दिव्यमस्त्रं हि विगाढं चित्रमस्यत: । प्रेक्षन्ते स्मान्तरिक्षस्था: सर्वे देवा: सवासवा:,अर्जुन विचित्र ढंगसे मर्मभेदी दिव्यास्त्रोंका प्रयोग कर रहे थे और आकाशमें खड़े हुए इन्द्र आदि सम्पूर्ण देवता उनका वह अस्त्रकौशल देख रहे थे
tasya tad divyam astraṃ hi vigāḍhaṃ citram asyataḥ | prekṣante smāntarikṣasthāḥ sarve devāḥ savāsavāḥ ||
ولمّا أطلق ذلك السلاح الإلهي العجيب، النافذَ نفاذاً عميقاً، على نحوٍ بديع، كان جميع الآلهة—قائمين في السماء ومعهم إندرا—ينظرون، يشهدون إتقانه لأسلحة السماء. ويُبرز المشهد أنّ القوة، إذا استُعملت بانضباطٍ وبقصدٍ قويم، غدت موضع نظرٍ إلهي لا مجرّد استعراض.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary power and martial skill are not celebrated merely for destruction; they are to be exercised with restraint and rightful intent, and are subject to higher (divine) evaluation.
Arjuna is deploying a marvelous, penetrating celestial weapon, and the gods—standing in the sky with Indra—are watching his display of astric mastery.