Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
अथास्य कवचं बाणैनिशितैर्मर्म भेदिभि: । व्यधमन्न च पार्थो5स्य शरीरमवपीडयत्,उसके बाद पार्थने मर्मभेदी तीखे बाणोंद्वारा उनके कवचको भी छिलत्न-भिन्न कर दिया, किंतु उनके शरीरको तनिक भी कष्ट नहीं पहुँचाया
athāsya kavacaṁ bāṇair niśitair marma-bhedibhiḥ | vyadhaman na ca pārtho ’sya śarīram avapīḍayat ||
قال فايشَمبايانا: ثم إنَّ بارثا أصاب درعه بسهامٍ حادّةٍ نافذةٍ لمواضع المقتل، فمزّقها وشقّقها؛ ومع ذلك لم يُصِب جسدَ الرجل بأدنى أذى. ويؤكد المشهدُ قوةً منضبطةً في القتال—قدرةً تُوجَّه لنزع وسائل الأذى لا لإيقاع الضرر عبثاً.
वैशम्पायन उवाच
Even in warfare, strength should be governed by restraint: the warrior’s skill can be used to neutralize an opponent (destroying armour) without indulging in unnecessary bodily harm, reflecting disciplined kṣatriya conduct.
Arjuna (Pārtha) shoots sharp arrows that tear apart the opponent’s armour; however, despite the deadly capability of such arrows, he does not wound the opponent’s body, indicating controlled and precise combat.