Shloka 9
द्रोण-पार्थ-युद्धम्
Droṇa–Pārtha Strategic Engagement
रथी शरी चारुतली निषद्धी शड्खी पताकी कवची किरीटी । खड्गी च धन्वी च विभाति पार्थ: शिखी वृतः खुग्भिरिवाज्यसिक्त:,रथपर बैठे हुए धनंजयने बाण, सुन्दर दस्ताने, तरकस, शंख, कवच, किरीट, खड्ग और धनुष धारण कर रखे हैं। इनके रथपर पताका फहरा रही है। इन सामग्रियोंसे सम्पन्न होकर आज ये तेजस्वी पार्थ खुवा आदि यज्ञसाधनोंसे घिरे और घीकी आहुति पाकर प्रज्वलित हुए अग्निके समान शोभा पा रहे हैं
rathī śarī cārutalī niṣaddhī śaṅkhī patākī kavacī kirīṭī | khaḍgī ca dhanvī ca vibhāti pārthaḥ śikhī vṛtaḥ khubhir ivājyasiktaḥ ||
قال درونا: «جالسًا على مركبته يسطع بارثا (أرجونا)—فارسَ العربة العظيم—حاملًا السهام والجعبة، والصدفة (الشَّنْخ)، والراية، والدِّرع، والتاج؛ قابضًا على السيف والقوس معًا. وهكذا مُتجهّزًا يبدو كالنار القربانية، تحيط بها أدوات الطقس وتزداد اشتعالًا حين تُغذّى بالسمن المصفّى—صورةٌ لقوّةٍ منضبطة موجَّهة إلى واجب القتال.»
द्रोण उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial readiness as disciplined, dharma-aligned power: Arjuna’s weapons and insignia are not mere display but the outward form of a warrior’s duty, likened to sacrificial fire—controlled, purposeful, and intensified by proper offering.
Droṇa is describing Arjuna’s formidable appearance on his chariot—fully armed with conch, banner, armor, crown, sword, and bow—using a vivid sacrificial metaphor to convey how brilliantly and fearsomely he shines in the battle setting.