Shloka 7
द्रोण-पार्थ-युद्धम्
Droṇa–Pārtha Strategic Engagement
निरुष्य हि वने वासं कृत्वा कर्मातिमानुषम् । अभिवादयते पार्थ: श्रोत्रे च परिपृच्छति,कुन्तीनन्दन अर्जुन वनमें रहकर वहाँ तपस्या तथा शौर्यद्वारा अतिमानुष (मानवी शक्तिके बाहरका) पराक्रम करके आज प्रकट हुए हैं। ये प्रथम दो बाणोंद्वारा मुझे प्रणाम कर रहे हैं और दूसरे दो बाणोंद्वारा कानोंमें युद्धके लिये आज्ञा माँगते हैं
niruṣya hi vane vāsaṁ kṛtvā karmātimānuṣam | abhivādayate pārthaḥ śrotre ca paripṛcchati ||
قال درونا: «بعد أن كبح نفسه وأقام في الغابة، وأتى بأعمالٍ تتجاوز مقياس البشر، ها هو بارثا (أرجونا) ابن كونتي قد أظهر نفسه الآن. بسهميه الأولين يحيّيني تحية الإجلال، وبالسهمين الآخرين كأنه يستأذنني—في أذنيّ نفسيهما—أن يدخل ساحة القتال.»
द्रोण उवाच
Educational Q&A
Even in the heat of combat, dharma requires restraint and propriety: Arjuna’s martial prowess is framed by self-control and reverence toward his teacher, showing that power should be exercised with ethical discipline and respect for rightful relationships.
Droṇa recognizes Arjuna’s presence and extraordinary capability. He interprets Arjuna’s opening arrows as a symbolic gesture—first as respectful salutation, then as a request for leave to commence battle—highlighting Arjuna’s formal, disciplined approach to warfare.