Shloka 29
कालविभाग-निरूपणं तथा युद्धव्यवस्था
Time-Reckoning and Mobilization Counsel
प्रासादेषु विचित्रेषु गोष्ठीषूपवनेषु च । कथा विचित्रा: कुर्वाणा: पण्डितास्तत्र शोभना:,“पण्डितलोग सुन्दर महलों और मन्दिरोंमें, सभाओंमें और बगीचोंमें बैठकर जब विचित्र कथावार्ता सुना रहे हों, तब वहीं उनकी शोभा होती है
prāsādeṣu vicitreṣu goṣṭhīṣūpavaneṣu ca | kathā vicitrāḥ kurvāṇāḥ paṇḍitās tatra śobhanāḥ ||
قال فايشَمبايانا: «في القصور البهيّة المزخرفة، وفي قاعات المجالس، وفي بساتين المتعة، يبدو العلماء أليقَ وأبهى حين يخوضون في حديثٍ رفيعٍ متنوّع، ويروون قصصًا عذبة.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and cultural ideal of learned speech: wisdom and refined storytelling are most appropriate in dignified settings, where discourse can uplift listeners and enhance social harmony.
Vaiśampāyana describes a scene of cultured life—scholars seated in palaces, halls, and gardens, engaging in varied conversations and storytelling—emphasizing how such learned company naturally shines in those places.