Shloka 7
कृपवाक्यं तथा नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel and a Discourse on Statecraft
क्षत्रधर्मरता नित्यं केशवानुगता: सदा । प्रवीरपुरुषास्ते वै महात्मानो महाबला: । नावसीदितुमर्न्ति उद्बहन्त: सतां धरम्,'पाण्डव क्षत्रिय-धर्ममें नित्य अनुरक्त रहकर सदा भगवान् श्रीकृष्णका अनुगमन करनेवाले हैं। वे उत्तम वीर पुरुष, महात्मा, महाबलवान् तथा साधु पुरुषोंके लिये उचित कर्तव्यका भार वहन कर रहे हैं; अतः वे कष्ट भोगने या नष्ट होने योग्य नहीं हैं
kṣatradharmaratā nityaṃ keśavānugatāḥ sadā | pravīrapuruṣās te vai mahātmāno mahābalāḥ | nāvasīditum arhanti udbahantaḥ satāṃ dharam ||
قال فايشَمبايانا: إنّ أبناء باندو مواظبون على دارما الكشاتريا على الدوام، ويتبعون كيشافا (كريشنا) أبداً. وهم حقّاً طليعة الأبطال—عظام النفوس، شديدو البأس. إذ يحملون عن الأخيار عبءَ الواجب القويم، فلا يليق بهم أن يغرقوا في الشقاء أو يُساقوا إلى الهلاك.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Those who remain steadfast in their rightful duty (kṣatra-dharma) and align their actions with wise guidance (here, following Kṛṣṇa) should not succumb to despair; bearing responsibility for the welfare of the virtuous is itself a mark of nobility and strength.
The narrator Vaiśaṃpāyana characterizes the Pāṇḍavas as unwavering in warrior-duty and as followers of Kṛṣṇa, emphasizing their heroic stature and moral fitness—thereby asserting that they are not the kind of men who should collapse under suffering or be destroyed.