Shloka 25
कृपवाक्यं तथा नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel and a Discourse on Statecraft
धर्माश्चि तत्र सर्वैस्तु सेविताश्न द्विजातिभि: । स्वै: स्वैर्गुणैश्व॒ संयुक्ता अस्मिन् वर्षे त्रयोदशे,“इस तेरहवें वर्षमें राजा युधिष्ठिर जहाँ कहीं भी होंगे, वहाँके समस्त द्विज (ब्राह्मण, क्षत्रिय और वैश्य) अपने-अपने धर्मोका पालन करते होंगे और धर्म भी अपने गुण तथा प्रभावसे सम्पन्न होंगे
dharmāś caiva tatra sarvais tu sevitāḥ dvijātibhiḥ | svaiḥ svair guṇaiś ca saṃyuktā asmin varṣe trayodaśe ||
قال فايشَمبايانا: في تلك السنة الثالثة عشرة، حيثما كان الملك يودهيشثيرا، فإن جميع «ذوي الميلادين»—البراهمة والكشاتريا والفيشيا—سيلازمون أداء واجباتهم الخاصة؛ وستُرسَّخ الدارما نفسها هناك رسوخاً ثابتاً، بما لها من صفاتها وقوتها اللائقة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that dharma is sustained through the faithful performance of one’s own prescribed duties (svadharma). When the twice-born uphold their roles with integrity, dharma becomes ‘endowed with its qualities’—i.e., socially effective, stable, and visible in communal life.
Vaiśampāyana describes the condition of the world in the Pandavas’ thirteenth year (the year of incognito living). He implies that wherever Yudhiṣṭhira resides, righteousness and proper conduct flourish, with the dvijas actively observing their duties.