Shloka 20
येन त्रिगर्ता निहता बलेन महता नृप । सूतेन राज्ञों मत्स्यस्य कीचकेन बलीयसा,राजन! मत्स्यराज विराटके जिस महाबली सेनापति सूतपुत्र कीचकने बहुत बड़ी सेनाके द्वारा त्रिगर्तदेश और वहाँके निवासियोंको तहस-नहस कर दिया था, भारत! गन्धर्वोने उस दुष्टात्माको उसके सहोदर भाइयोंसहित रात्रिमें गुप्तरूपसे मार डाला है। अब वह श्मशानभूमिमें पड़ा सो रहा है
vaiśampāyana uvāca |
yena trigartā nihatā balena mahatā nṛpa |
sūtena rājño matsyasya kīcakena balīyasā ||
… gandharvair asau duṣṭātmā sahodara-bhrātṛbhiḥ saha rātrau gupta-rūpeṇa nihataḥ |
sa idānīṃ śmaśāna-bhūmau patitaḥ supta iva tiṣṭhati ||
قال فايشَمبايانا: «أيها الملك، إن أولئك التريغارتا قد سُحقوا من قبلُ بقوة كيتشَكا العظيمة—ذلك القوي، ابن سائق العربة، الذي كان في خدمة الملك فيرَاطا ملك المَتسْيَا. وها هو ذا الرجل الخبيث النفس قد قُتل الآن ليلًا، سرًّا، مع إخوته، على يد الغندرفا. وهو اليوم مطروح في أرض المحرقة كأنه نائم».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power gained through wrongdoing and arrogance is unstable; the ‘duṣṭātmā’ meets a sudden, shame-marked end (lying in the cremation-ground). The verse frames moral consequence and social disgrace as inseparable from violent misconduct.
Vaiśampāyana reports that Kīcaka—previously famed for crushing the Trigartas with a great force—has now been killed at night, secretly, along with his brothers, by ‘Gandharvas’ (a cover-story for unknown assailants). His body lies in the cremation-ground.