Virāṭa-parva Adhyāya 22 — Draupadī’s Abduction Attempt and Bhīma’s Suppression of the Kīcakas
वैशम्पायन उवाच भीमो<थ प्रथमं गत्वा रात्रौ छन्न उपाविशत् | मृगं हरिरिवादृश्य: प्रत्याकाडक्षत कीचकम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! तदनन्तर भीमसेन रातके समय पहले ही जाकर नृत्यशालामें छिपकर बैठ गये और कीचककी इस प्रकार प्रतीक्षा करने लगे, जैसे सिंह अदृश्य रहकर मृगकी घातमें बैठा रहता है
vaiśampāyana uvāca | bhīmo 'tha prathamaṃ gatvā rātrau channa upāviśat | mṛgaṃ harir ivādṛśyaḥ pratyākāṅkṣata kīcakam |
قال فَيْشَمْبَايَنَة: ثم إنّ بهيما مضى أولًا، فدخل ليلًا وجلس متخفيًا. وكان غير مرئيّ كأَسَدٍ رابضٍ يترصّد فريسته، يراقب كيتشَكَة وينتظره—ناصبًا فخًّا لمعاقبة المعتدي وصون شرف دروبدي من غير أن يفضح تنكّر آل باندافا.
वैशम्पायन उवाच
When dharma is threatened—especially the safety and dignity of the vulnerable—force may be used, but with restraint, timing, and strategic concealment to prevent greater harm and to uphold a larger ethical duty.
Bhīma reaches the place first at night, hides, and waits for Kīcaka, like a lion unseen waiting for prey—preparing to confront and punish him while the Pāṇḍavas remain undiscovered in Virāṭa’s court.