Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
तपस्या और वेदज्ञानसे सम्पन्न सहस्रों पूर्णकाम ऋषि-महर्षि प्रतेदिन इनकी राजसभामें बैठा करते थे ।। अष्टाशीतिसहस्राणि स्नातका गृहमेधिन: । त्रिंशद्दासीक एकैको यान् बिभर्ति युधिष्ठिर:,अद्वासी हजार स्नातक गृहस्थ ब्राह्मणोंका, जिनमेंसे एक-एककी सेवाके लिये तीस- तीस दासियाँ थीं, राजा युधिष्ठिर अपने यहाँ पालन करते थे
vaiśampāyana uvāca | aṣṭāśītisahasrāṇi snātakā gṛhamedhinaḥ | triṃśad dāsīka ekaiko yān bibharti yudhiṣṭhiraḥ ||
قال فَيْشَمْبَايَنَة: كان يودهيشْثِرَة يعول في داره ثمانيةً وثمانين ألفًا من البراهمة—من السْناتَكَة، خريجي الدراسة الفيدية الذين يعيشون حياةَ ربّ الأسرة—وكان لكل واحدٍ منهم ثلاثون جاريةً في خدمته. ويؤكد هذا البيت دورَ الملك الدَّرْمي: أن يكون حاميًا ومعيلًا لحيواتٍ عالمةٍ منضبطة، برعايةٍ سخيةٍ منظّمة.
वैशम्पायन उवाच
A righteous king upholds dharma not only by personal virtue but by sustaining Vedic learning and disciplined household life through generous, structured support; prosperity is portrayed as ethically meaningful when used to maintain social and ritual responsibilities.
The narrator describes the scale of Yudhiṣṭhira’s royal establishment and his extensive maintenance of learned Brāhmaṇa householders, highlighting the grandeur and dharmic generosity associated with his rule.