Previous Verse
Next Verse

Shloka 38

द्रौपद्याः भीमसेन-प्रबोधनम्

Draupadī Awakens Bhīmasena

(यस्या गात्र शुभं पीन॑ मुखं जयति पड़कजम्‌ । गतिहसं स्मितं कुन्द सैषा नाहति पद्धधम्‌ ।।

vaiśaṃpāyana uvāca |

yasyā gātraṃ śubhaṃ pīnaṃ mukhaṃ jayati paṅkajam |

gatihaṃsa-smitaṃ kunda-saiṣā nārhati padā vadhyam ||

dvātriṃśad daśanā yasyāḥ śvetā māṃsa-nibandhanāḥ |

snigdhāś ca mṛdavaḥ keśāḥ saiṣā nārhati padā vadhyam ||

padma-cakraṃ dhvajaṃ śaṅkhaṃ prāsādo makaras tathā |

yasyāḥ pāṇitale santi saiṣā nārhati padā vadhyam ||

āvartāḥ khalu catvāraḥ sarve caiva pradakṣiṇāḥ |

samaṃ gātraṃ śubhaṃ snigdhaṃ yasyā nārhati padā vadhyam ||

acchidra-hasta-pādā ca acchidra-daśanā ca yā |

kanyā kamala-patrākṣī kathaṃ sā padā vadhyam ||

seyaṃ lakṣaṇa-sampannā pūrṇa-candra-nibhānanā |

surūpiṇī suvadānā neyaṃ yogyā padā vadham ||

deva-devīv a subhagā śakra-devīv a śobhanā |

apsarā iva saurūpyān neyaṃ yogyā padā vadham ||

na hīdṛśī manuṣyeṣu sulabhā vara-varṇinī |

nārī sarvān avadyāṅgī devīṃ manyāmahe vayam ||

قال فَيْشَمْبَايَنَة: «إنّها التي أعضاؤها مباركة ممتلئة، ووجهها يغلب اللوتس جمالًا؛ ومشيتها الرقيقة تفوق مشية البجعة، وابتسامتها تطمس بهاء زهرة الكُنْدَة—فمثل هذه المرأة لا تليق أن تُضرَب بالقدم. وهي التي أسنانها الاثنان والثلاثون بيضاء ثابتة في اللثة، وشعرها لامع ناعم—لا تليق أن تُضرَب بالقدم. وهي التي على كفّيها علامات اللوتس، والقرص، والراية، والصدفة، والقصر، والمَكَرَا—هذه المرأة ذات العلامات الميمونة لا تليق أن تُداس أو تُزدرى بالقدم. وهي التي لها أربعة دوّامات في الجسد، كلها ملتفّة إلى اليمين؛ وجسدها متناسق مبارك لامع—لا تليق أن تُضرَب بالقدم. وهي التي لا عيب في يديها ولا قدميها، ولا كسر في أسنانها؛ تلك الفتاة ذات العينين كبتلات اللوتس—كيف تكون جديرة بركلة؟ هذه موفورة العلامات الحسنة؛ وجهها كالبدر؛ جميلة حسنة المنطق—لا تستحق أن تُؤذى بقدم. محظوظة كالسيدة السماوية، بهيّة كملكة إندرا، فاتنة كالأبسارا—لا تليق أن تُضرَب بالقدم. ومثل هذه المرأة النبيلة اللون لا تُنال بسهولة بين البشر؛ كاملة الأعضاء بلا نقص—نحن لا نعدّها بشرًا فحسب، بل نراها إلهة.»

यस्याःof whom/whose
यस्याः:
Adhikarana
TypePronoun
Rootयद्
FormFeminine, Genitive, Singular
गात्रम्body/limb-frame
गात्रम्:
Karta
TypeNoun
Rootगात्र
FormNeuter, Nominative, Singular
शुभम्auspicious/beautiful
शुभम्:
Karta
TypeAdjective
Rootशुभ
FormNeuter, Nominative, Singular
पीनम्full, well-developed
पीनम्:
Karta
TypeAdjective
Rootपीन
FormNeuter, Nominative, Singular
मुखम्face
मुखम्:
Karta
TypeNoun
Rootमुख
FormNeuter, Nominative, Singular
जयतिconquers/surpasses
जयति:
Karma
TypeVerb
Rootजि
FormPresent, Third, Singular, Parasmaipada
पद्मकजम्lotus-born (lotus)
पद्मकजम्:
Karma
TypeNoun
Rootपद्मकज
FormNeuter, Accusative, Singular
गतिःgait
गतिः:
Karta
TypeNoun
Rootगति
FormFeminine, Nominative, Singular
हंसम्swan
हंसम्:
Karma
TypeNoun
Rootहंस
FormMasculine, Accusative, Singular
स्मितम्smile
स्मितम्:
Karta
TypeNoun
Rootस्मित
FormNeuter, Nominative, Singular
कुन्दम्jasmine (kunda flower)
कुन्दम्:
Karma
TypeNoun
Rootकुन्द
FormNeuter, Accusative, Singular
साshe
सा:
Karta
TypePronoun
Rootतद्
FormFeminine, Nominative, Singular
एषाthis (woman)
एषा:
Karta
TypePronoun
Rootएतद्
FormFeminine, Nominative, Singular
not
:
TypeIndeclinable
Root
अर्हतिis worthy/deserves
अर्हति:
TypeVerb
Rootअर्ह्
FormPresent, Third, Singular, Parasmaipada
पदवधम्striking with the foot/foot-blow
पदवधम्:
Karma
TypeNoun
Rootपदवध
FormMasculine, Accusative, Singular

वैशग्पायन उवाच

V
Vaiśaṃpāyana
Ś
Śakra (Indra)
Ś
Śakra-devī (Indrāṇī/Śacī)
A
Apsaras
L
Lotus (padma/paṅkaja)
S
Swan (haṃsa)
K
Kunda-flower (kunda)
C
Conch (śaṅkha)
D
Discus/Wheel (cakra)
B
Banner/Flag (dhvaja)
P
Palace (prāsāda)
M
Makara

Educational Q&A

The passage asserts that humiliating physical abuse—symbolized by striking with the foot—is adharma, especially when directed at a woman described as auspicious and worthy of respect. It uses the language of lakṣaṇas (auspicious bodily signs) and divine comparisons to reinforce the moral duty of restraint and protection.

Within the Virāṭa Parva context, the narrator reports a speech praising a woman’s auspicious features and divine-like beauty to argue that she should not be treated with contempt or violence. The repeated refrain “she is not fit to be struck with the foot” frames the scene as a moral protest against degrading treatment.