Shloka 18
Adhyāya 14: Sudēṣṇā Sends Sairandhrī to Kīcaka’s House (सुदेष्णा–सैरन्ध्री–कीचक संवादः)
“क्या तुम कामदेवके अंगोंसे क्रीड़ा करनेवाली अतिशय रूपवती रति हो? सुभ्रु! तुम चन्द्रमाकी परम उत्तम प्रभाके समान अत्यन्त उद्भासित हो रही हो ।। अपि चेक्षणपक्ष्माणां स्मितं ज्योत्स्नोपमं शुभम् । दिव्यांशुरश्मिभिव॒त्तं दिव्यकान्तिमनोरमम्,“तुम्हारा सुन्दर मुखचन्द्र अनुपम लक्ष्मीसे अलंकृत है, तुम्हारे नेत्रोंकी अधखुली पलकें चाँदनीके समान मनको आह्लादित करनेवाली हैं। दिव्य रश्मियोंसे आवृत तुम्हारा यह मुखचन्द्र दिव्य छबिके द्वारा मनको रमा लेनेवाला है। इसे देखकर सम्पूर्ण जगत्में कौन ऐसा पुरुष है, जो कामके अधीन न हो जाय?
api cekṣaṇapakṣmāṇāṁ smitaṁ jyotsnopamaṁ śubham | divyāṁśuraśmibhir vṛttaṁ divyakāntimanoramam ||
قال فايشَمبايانا: «أأنتِ رَتي، فائقة الحسن، التي تلهو مع أعضاء كاماديفا، إله الهوى؟ يا ذات الحاجبين الحسنين، إنكِ تتلألئين كأصفى ضياءٍ للقمر. إن جفونكِ المتهدِّلة نصف تهدُّل وابتسامتكِ الميمونة كضوء القمر، تُبهج القلب. ووجهكِ القمري، وقد أحاطت به أشعةٌ إلهية، يفتن النفوس بإشراقٍ سماوي. ومن يراه، أيُّ رجلٍ في العالم كلّه لا يقع تحت سلطان الشهوة؟»
वैशम्पायन उवाच