Shloka 43
इन्द्रवृत्रयुद्धवर्णनम्
Indra–Vṛtra Conflict and the Adversaries’ Tapas-Targeting Counsel
कौतूहलान्वितो रामस्त्वयोध्यामगमत् पुनः । धनुरादाय तद् दिव्यं क्षत्रियाणां निबर्हणम्,अनायास ही महान् कर्म करनेवाले दशरथकुमार श्रीरामका भारी पराक्रम सुनकर भृगु तथा ऋचीकके वंशज रेणुकानन्दन परशुराम उन्हें देखनेके लिये उत्सुक हो क्षत्रियसंहारक दिव्य धनुष लिये अयोध्यामें आये
kautūhalānvitō rāmas tvayodhyām agamat punaḥ | dhanur ādāya tad divyaṁ kṣatriyāṇāṁ nibarhaṇam |
قال لوماشا: «وملأه الفضول، فمضى باراشوراما مرةً أخرى إلى أيودهيا، حاملاً ذلك القوس الإلهي—المشهور بأنه أداة لإخضاع الكشاتريا—مشتاقاً إلى رؤية راما بعد أن سمع بعظيم بأس ابن داشاراثا.»
लोमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that extraordinary power and divine weaponry must be governed by dharma. Reputation draws challenges, but the ethical measure of a hero lies in restraint, right intention, and conduct when confronted by formidable authority.
Lomaśa narrates that Paraśurāma, curious after hearing of Rāma’s great prowess, travels to Ayodhyā carrying a divine bow known for subduing kṣatriyas, intending to see (and implicitly test) Daśaratha’s son.