Shloka 6
दधीच्यास्थिवज्रनिर्माणोपाख्यानम् | The Forging of the Vajra from Dadhīca’s Bones
तत आयब्ययौ दृष्टवा समौ सममतिर्द्धिज: । सर्वथा प्राणिनां पीडामुपादानादमन्यत,ब्रह्मर्षि अगस्त्यकी बुद्धि सम थी। उन्होंने आय और व्यय दोनोंको बराबर देखकर यह विचार किया कि इसमेंसे थोड़ा-सा भी धन लेनेपर दूसरे प्राणियोंको सर्वथा कष्ट हो सकता है
tata āyavyayau dṛṣṭvā samau samamatir dvijaḥ | sarvathā prāṇināṃ pīḍām upādānād amanyata | brahmarṣir agastyakī buddhis samābhavat ||
فلما رأى أن الدخل والنفقة متساويان تمامًا، تأمّل الحكيمُ الثنائيُّ الميلاد—وثبتت نفسه على السواء—أن أخذَ جزءٍ يسيرٍ من ذلك المال قد يوقع، على كل وجه، الأذى والمعاناة بسائر الكائنات الحيّة. وهكذا ظلّ فهمُ البراهمارِشي أغاستيا متوازنًا شديدَ التحفّظ.
लोगश उवाच
Educational Q&A
Even seemingly small acts of appropriation can indirectly harm other beings; therefore a dharmic person practices restraint and evaluates gain and loss with an even, non-grasping mind.
The sage (Agastya) observes that income and expenditure are balanced and concludes that taking any additional wealth may cause suffering to other creatures, so he maintains a cautious, ethically grounded equanimity.