Shloka 23
Agastya–Lopāmudrā: Marriage, Austerity, and Conditions for Conjugal Union (लोमशकथितम्)
पुण्येन चरता राजन् भूर्दिश: खं नभस्तथा | आपूर्णमासीच्छब्देन तदप्यासीन्महाद्भुतम्,राजन! वहाँ सब ओर फैले हुए पुण्यमय शब्दसे पृथ्वी, दिशाएँ, स्वर्ग और आकाश परिपूर्ण हो गये। यह बड़ी ही अद्भुत बात थी। भरतश्रेष्ठ) उस यज्ञमें सब मनुष्य यह गाथा गाते रहते थे कि “इस यज्ञमें देश-देशके अत्यन्त तेजस्वी पुरुष उत्तम अन्नपानसे तृप्त हो रहे हैं!
śamaṭha uvāca | puṇyena caratā rājan bhūr diśaḥ khaṃ nabhas tathā | āpūrṇam āsīc chabdena tad apy āsīn mahādbhutaṃ ||
قال شَمَطْهَ: «أيها الملك، لما جرى ذلك الطقسُ الميمون، امتلأت الأرض والجهات والسماء والسماوات من كل ناحية بصوتٍ مبارك. وكان ذلك أيضًا من أعظم العجب. وفي ذلك القربان كان الناس يرددون على الدوام لازمةً يقولون فيها: “في هذا الطقس، رجالٌ ذوو بهاءٍ سامٍ من بلادٍ شتى يُشبَعون بأطيب الطعام والشراب.”»
शमठ उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how puṇya (merit) generated by righteous ritual action and generous feeding of guests creates auspiciousness that ‘fills’ the world—suggesting that dharmic conduct has a harmonizing, uplifting effect on society and the cosmos.
Śamaṭha describes a sacrifice in progress: auspicious sounds and chants pervade earth and sky, and people sing a recurring gāthā praising how illustrious men from many regions are being fully satisfied with excellent food and drink at the yajña.