Shloka 10
Tīrtha-yātrā: Prayāga-saṅgama and Gayaśiras—Rājarṣi Gaya’s Mahāyajña
प्रभासादीनि तीर्थानि महेन्द्रादीं श्ष॒ पर्वतान् गज्ाद्या: सरितश्लैव प्लक्षादींश्व॒ वनस्पतीन्,कुरु क्षिप्रं वचो5स्माकं तत: श्रेयोडभिपत्स्यसे । “महीपाल! प्रभास आदि तीथर्थों, महेन्द्र आदि पर्वतों, गंगा आदि नदियों तथा प्लक्ष आदि वृक्षोंका हम आपके साथ दर्शन करना चाहते हैं। जनेश्वर! यदि आपके मनमें ब्राह्मणोंके प्रति कुछ प्रेम है तो आप हमारी बात शीघ्र मान लीजिये; इससे आपका कल्याण होगा
Vaiśampāyana uvāca: Prabhāsādīni tīrthāni Mahendrādīṃś ca parvatān, Gaṅgādyaḥ saritaś caiva plakṣādīṃś ca vanaspatīn; kuru kṣipraṃ vaco 'smākaṃ tataḥ śreyo 'bhipatsyase. Mahīpāla! Prabhāsa-ādīni tīrthāni, Mahendra-ādīn parvatān, Gaṅgā-ādyaḥ saritaḥ tathā plakṣa-ādīn vṛkṣān vayaṃ tvayā saha draṣṭum icchāmaḥ; janeśvara! yadi te brāhmaṇeṣu kiṃcit prema, tad asmākaṃ vacaḥ śīghraṃ mānaya—tataḥ te kalyāṇaṃ bhaviṣyati.
قال فَيْشَمْبايَنَة: «برابهاسا وسائر المَعابِر المقدسة (التيرثات)، وماهِندرا وسائر الجبال، والغانغا وسائر الأنهار، وأشجار البلاكسه وغيرها من العظام—نرغب أن نراها في صحبتك. فبادر، أيها الملك، إلى إجابة قولنا؛ فبذلك تنال ما هو خيرٌ حقًّا. يا حامي الأرض، إن كان في قلبك ولو قليلٌ من المودّة والاعتبار للبراهمة، فاقبل كلامنا بلا إبطاء—فإن صلاحك يتبع ذلك.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A king’s welfare (śreyas/kalyāṇa) is linked to prompt, respectful responsiveness to righteous counsel—especially the requests of brāhmaṇas/ascetics—and to supporting pilgrimage and sacred observances that uphold dharma.
The speaker reports a request addressed to a king: the speakers wish to visit renowned tīrthas, mountains, rivers, and sacred trees together with him, urging him to agree quickly and implying that honoring brāhmaṇas and their wishes will bring him benefit.