Shloka 83
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपववके अन्तर्गत तीर्थयात्रापर्वमें पुलस्त्यतीर्थयात्राविषयक तिरासीवाँ अध्याय पूरा हुआ,तत्राक्षयवटो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुत: । तत्र दत्त पितृभ्यस्तु भवत्यक्षयमुच्यते वहाँ तीनों लोकोंमें विख्यात अक्षयवट है। उनके समीप पितरोंके लिये दिया हुआ सब कुछ अक्षय बताया जाता है
tatrākṣayavaṭo nāma triṣu lokeṣu viśrutaḥ | tatra dattaṃ pitṛbhyaḥ tu bhavaty akṣayam ucyate ||
وهناك تقوم «أكشايافاطا» (Akṣayavaṭa)، مشهورة في العوالم الثلاثة. وكل ما يُقدَّم هناك للآباء الأسلاف (pitṛs) يُقال إنه يصير غير قابل للنفاد: لا ينقص ثوابه بل يدوم ثمراً روحياً باقياً. ويبرز النص خُلُق إكرام الأسلاف بالعطاء القويم في المواضع المقدّسة، حيث يُعتقد أن النيّة والسياق المكرَّس يثبّتان منفعة الصدقة ويضاعفانها.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that offerings made with proper intent for one’s ancestors at a sanctified tirtha—specifically near the famed Akṣayavaṭa—are regarded as ‘akṣaya’ (undiminishing). It highlights dharma through gratitude to forebears and the enduring value of righteous giving.
Pulastya is describing a sacred pilgrimage site: the Akṣayavaṭa, renowned across the three worlds. He explains the special efficacy of ancestral offerings made there, stating that such gifts yield imperishable merit.