अक्षहृदय-विद्या-प्रदानम्
Transmission of Akṣa-hṛdaya; Kali’s Exit and the Bibhītaka Refuge
समानेतुं नल॑ मातरयोध्यां नगरीमित: । 'जैसे सुदेवने मुझे यहाँ लाकर बन्धु-बान्धवोंसे शीघ्र मिला दिया, उसी मंगलमय उद्देश्यकी सिद्धिके लिये सुदेव ब्राह्मण फिर शीघ्र ही यहाँसे अयोध्या जायँ, देर न करें। माँ! वहाँ जानेका उद्देश्य है, महाराज नलको यहाँ ले आना”
Bṛhadaśva uvāca: samānetuṃ nalaṃ mātāram Ayodhyāṃ nagarīm itaḥ | yathā Sudevena mām iha ānīya bandhu-bāndhavair āśu militaṃ kṛtam, tathā tasyaiva maṅgalamayasya prayojanasya siddhaye Sudevo brāhmaṇaḥ punar āśu eva itaḥ Ayodhyāṃ yāyāt, mā ciram karotu | amba! tatra gantuṃ prayojanam etat—mahārājaṃ Nalaṃ iha ānetum ||
قال بريهادَشْفا: «لْيَمْضِ سُوديفا سريعًا من هنا إلى مدينة أَيودْهْيا ليأتي بأمِّ نالا. وكما أن سُوديفا جاء بي إلى هنا وجمعني سريعًا بأهلي وذوي قرابتي، كذلك—كي يتحقق ذلك المقصدُ المبارك—فليغادر البراهمن سُوديفا من فوره إلى أَيودْهْيا ولا يتأخر. يا أمّاه، إن غاية الذهاب إلى هناك هي: أن يُؤتى بالملك نالا إلى هنا».
बृहदश्च उवाच
The passage highlights purposeful, timely action in service of an auspicious and ethical aim—reuniting separated family members—while honoring trustworthy assistance (Sudeva’s role) and avoiding delay in duties.
Bṛhadaśva instructs that Sudeva should promptly travel from the current place to Ayodhyā to bring Nala’s mother, with the stated goal of bringing King Nala to the present location and completing an intended reunion.