नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
तस्मादर्हसि शत्रुघ्न सत्यं कर्तु नरेश्वर । उक्तवानसि यद् वीर मत्सकाशे पुरा वच:,अतः शत्रुहन्ता नरेश्वर! वीर! आपने पहले मेरे समीप जो बातें कही हैं, उन्हें सत्य करना चाहिये
tasmād arhasi śatrughna satyaṃ kartuṃ nareśvara | uktavān asi yad vīra matsakāśe purā vacaḥ ||
قال بْرِهادَشْفا: «لذلك، يا شَتْرُغْنَ، يا سيّد الرجال، ينبغي لك أن تجعل كلمتك حقًّا. أيها البطل، الكلمات التي نطقتَ بها قديمًا في حضرتي—أتمِمْها صدقًا.»
बृहृदश्च उवाच
The verse emphasizes satya and accountability: a noble person, especially a ruler/warrior, must make earlier spoken words come true—i.e., keep promises and align action with declared intent.
Bṛhadaśva addresses the listener with royal and heroic epithets, urging him to fulfil what he had previously stated in Bṛhadaśva’s presence, framing it as a moral obligation.