Shloka 105
नलस्य बाहुकत्वेन ऋतुपर्णनगरप्रवेशः
Nala as Bāhuka enters Ṛtuparṇa’s city
नल॑ नामारिदमनं दमयन्त्या: प्रियं पतिम् । निषधानामधिपेतिं दृष्टवानसि मे प्रियम्,(अब उसने अशोकसे कहा--) 'प्रियदर्शन अशोक! तुम शीघ्र ही मेरा शोक दूर कर दो। क्या तुमने शोक, भय और बाधासे रहित शत्रुदमन राजा नलको देखा है? क्या मेरे प्रियतम, दमयन्तीके प्राणवल्लभ, निषधनरेश नलपर तुम्हारी दृष्टि पड़ी है?
bṛhadaśva uvāca | nalaṃ nāmāridamanaṃ damayantyāḥ priyaṃ patim | niṣadhānām adhipatiṃ dṛṣṭavān asi me priyam ||
قال بْرِهَدَشْفَا: «هل رأيتَ حبيبي—نالا قاهرَ الأعداء، زوجَ دَمَيَنْتِي العزيز، وسيّدَ النِّصَادَة؟ هل وقعت عيناك على ذلك الملك المحبوب، المبرّأ من الخوف والأذى؟»
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast loyalty and the moral weight of seeking and supporting those in distress: love is expressed through active concern, and true kingship is associated with fearlessness and freedom from affliction.
Bṛhadaśva asks whether Nala—Damayantī’s beloved husband and the ruler of Niṣadha—has been seen, emphasizing Nala’s identity and virtues while conveying the urgency of ending sorrow through news or recognition.