कलेर्द्वापरस्य च नले प्रति कोपः
Kali and Dvāpara’s Resolve Against Nala
कर्त्वं सर्वानवद्याड़ मम हच्छयवर्धन । प्राप्तोडस्पमरवद् वीर ज्ञातुमिच्छामि तेडनघ,एवमुक्तस्तु वैदर्भ्या नलस्तां प्रत्युवाच ह । “आप कौन हैं? आपके सम्पूर्ण अंग निर्दोष एवं परम सुन्दर हैं। आप मेरे हृदयकी कामाग्निको बढ़ा रहे हैं। निष्पाप वीर! आप देवताओंके समान यहाँ आ पहुँचे हैं। मैं आपका परिचय पाना चाहती हूँ। आपका इस रनिवासमें आना कैसे सम्भव हुआ? आपको किसीने देखा कैसे नहीं? मेरा यह महल अत्यन्त सुरक्षित है और यहाँके राजाका शासन बड़ा कठोर है--वे अपराधियोंको बड़ा कठोर दण्ड देते हैं।” विदर्भराजकुमारीके ऐसा पूछनेपर नलने इस प्रकार उत्तर दिया
bṛhadaśva uvāca | kṛtvaṁ sarvān avadyāṅgi mama hṛcchayavardhana | prāpto 'si samaravad vīra jñātum icchāmi te 'nagha ||
قال بْرِهادَشْفَا: «يا من لا عيب في أعضائك، يا من تزيدين لهيب الشوق في قلبي! لقد بلغتِ هنا كفارسٍ يضاهي الآلهة. يا بريئة، أريد أن أعرف من أنتِ. كيف دخلتِ هذا القصر الداخلي؟ وكيف لم يلحظك أحد؟ إنّ هذا المسكن شديد الحراسة، والملك يفرض نظامًا صارمًا—فالمذنبون يُعاقَبون عقابًا شديدًا.» فلما سُئل نالا على هذا النحو من أميرة فيداربها، أجاب هكذا.
बृहृदश्च उवाच
The passage highlights discernment and propriety: even amid sudden attraction, Damayantī insists on knowing identity, means of entry, and the ethical/legal implications of trespass under a strict king—showing that desire should be tempered by inquiry, accountability, and respect for royal order.
Damayantī, astonished by Nala’s appearance and the fact that he has reached the guarded women’s quarters unseen, praises his flawless form and heroic aura, then interrogates him about who he is and how he entered. The narrator notes that Nala now responds.