Shloka 59
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
तुम तो देवतुल्य पराक्रमी वीर भाइयोंसे घिरे हुए हो। ब्रह्माजीके समान तेजस्वी श्रेष्ठ ब्राह्मण तुम्हारे चारों ओर बैठे हुए हैं। अतः तुम्हें शोक नहीं करना चाहिये ।। युधिछिर उवाच विस्तरेणाहमिच्छामि नलस्य सुमहात्मन: । चरितं वदतां श्रेष्ठ तन्ममाख्यातुमहसि,युधिष्ठिर बोले--वक्ताओंमें श्रेष्ठ मुने! मैं उत्तम महामना राजा नलका चरित्र विस्तारके साथ सुनना चाहता हूँ। आप मुझे बतानेकी कृपा करें
yudhiṣṭhira uvāca |
tvaṃ tu devatulyaparākramīra-bhrātṛbhiḥ parivṛto 'si | brahmaṇā iva tejasvī śreṣṭhā brāhmaṇās tava samantata upaviṣṭāḥ | ataḥ śokaṃ na kartavyam ||
vistareṇāham icchāmi nalasya sumahātmanaḥ | caritaṃ vadatāṃ śreṣṭha tan mamākhyātum arhasi ||
قال يودهيشثيرا: «إنني محاطٌ بإخوةٍ أبطالٍ بأسُهم كبأس الآلهة، وببراهمةٍ أجلّاء متلألئين كأنهم براهما نفسه، جالسين من حولي. فلذلك لا ينبغي لي أن أستسلم للحزن. يا أيها الحكيم، يا خيرَ من يروي: أودّ أن أسمع بالتفصيل سيرة الملك نالا العظيم النفس. فتفضّل بروايتها لي.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Grief is to be restrained when one is supported by righteous strength and wise counsel; the presence of virtuous allies and learned brāhmaṇas is presented as a stabilizing ground for composure and dharmic endurance.
Yudhiṣṭhira offers reassurance—pointing to heroic brothers and radiant brāhmaṇas nearby—and then requests the foremost narrator to recount, in detail, the life-story of King Nala, setting up the Nala-upākhyāna episode.