Shloka 9
Arjuna’s Absence, Bhīma’s Kṣātra-Dharma Appeal, and Bṛhadaśva’s Arrival
Nala-Upākhyāna Begins
आसादितमिदं घोरं तुमुलं लोमहर्षणम् । द्रौपदी परिकर्षद्धि: कोपयद्धिश्व॒ पाण्डवान्,भरी सभामें द्रौपदीका वस्त्र खींचकर पाण्डवोंको कुपित करनेवाले आपके पुत्रोंने स्वयं ही इस रोमांचकारी, अत्यन्त भयंकर एवं घमासान युद्धको निमन्त्रित किया है
sañjaya uvāca | āsāditam idaṃ ghoraṃ tumulaṃ lomaharṣaṇam | draupadī parikarṣad dhiḥ kopayad dhiś ca pāṇḍavān |
قال سانجيا: لقد جلبنا على أنفسنا هذه النازلة الرهيبة، الصاخبة، التي تُقشعرّ لها الأبدان. فبجرِّ دروبدي في قاعة المجلس وإشعال غضب الباندافا، يكون أبناؤك هم الذين دعَوا بأيديهم إلى هذه الحرب المفزعة التي تلتهم كل شيء.
संजय उवाच
Educational Q&A
Public humiliation and injustice—especially against the vulnerable—generate moral and social consequences that return as collective catastrophe. Sañjaya frames the war not as fate alone but as a result of deliberate adharma that provoked righteous fury.
Sañjaya tells Dhṛtarāṣṭra that the terrifying war has been self-caused: by dragging Draupadī and enraging the Pāṇḍavas, Dhṛtarāṣṭra’s sons effectively summoned the conflict that now engulfs them.