Shloka 17
Mātali’s Arrival and Arjuna’s Ascent toward Amarāvatī (मातलिसंयुक्तरथागमनम् तथा इन्द्रलोकगमनारम्भः)
पाण्डुरेणातपत्रेण हेमदण्डेन चारुणा । दिव्यगन्धाधिवासेन व्यजनेन विधूयता,उनके मस्तकपर श्वेत छत्र तना हुआ था, जिसमें मनोहर स्वर्णमय दण्ड शोभा पा रहा था। उनके उभय पार्श्वमें दिव्य सुगन्धसे वासित चँवर डुलाये जा रहे थे
pāṇḍureṇātapatreṇa hemadaṇḍena cāruṇā | divyagandhādhivāsena vyajanena vidhūyatā ||
قال فايشَمبايانا: كان فوق رأسه مظلّةٌ ملكيّة بيضاء مرفوعة، ذاتُ عمودٍ ذهبيٍّ بهيّ؛ وعلى جانبيه كانت تُحرَّك مراوحُ من ذَنَبِ الياك مُعطَّرةٌ بعطرٍ سماوي—علاماتُ التكريم والسيادةِ المشروعة تُؤدَّى في خدمةٍ منتظمةٍ مباركة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of honoring rightful status through orderly service and auspicious royal insignia; such external marks (parasol, perfumed fans) signify social recognition of sovereignty and dignity when aligned with dharma.
The narrator describes a figure being ceremonially attended: a white parasol with a golden handle is held overhead, while perfumed fans are waved on both sides—depicting a royal or highly honored reception.