Chapter 40: Śiva in Kirāta Disguise Tests Arjuna
Mūka-vadha and the Contest
अथानस्त्रं जाज्वलद् घोरं पाण्डवस्यामितौजस: । मूर्तिमद् वै स्थितं पाश्वे ददृशुर्देवदानवा:,तदनन्तर वह भयंकर अस्त्र मूर्तिमान्ू हो अग्निके समान प्रज्वलित तेजस्वीरूपसे अमित पराक्रमी पाण्डुनन्दन अर्जुनके पार्श्रभागमें खड़ा हो गया। यह बात देवताओं और दानवोंने प्रत्यक्ष देखी
athānastraṃ jājvalad ghoraṃ pāṇḍavasyāmitaujasaḥ | mūrtimad vai sthitaṃ pārśve dadṛśur devadānavāḥ ||
قال فايشَمبايانا: ثم ظهرت سِلاحٌ مهيبٌ مُرعب، متّقدٌ كالنار، في هيئةٍ متجسّدة، ووقف إلى جانب الباندَفيّ الجبّار (أرجونا). وقد رآه الآلهةُ والدانَفَةُ رؤيةَ العين.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores that divinely empowered force (astra) is real, manifest, and witnessed by cosmic beings; such power carries ethical gravity—its presence demands restraint and dharmic discernment because it can protect or annihilate.
A fearsome, blazing astra appears in visible form and stands beside Arjuna; devas and dānavas witness this manifestation, highlighting the extraordinary, supernatural escalation around Arjuna.