Shloka 13
Divākara-prasāda and the Establishment of Akṣaya-anna
Sūrya’s Favor and Inexhaustible Provision
यद्येतदेवमनुमन्ता सुतस्ते सम्प्रीयमाण: पाण्डवैरेकराज्यम् । तापो न ते भविता प्रीतियोगा- न्न चेन्निगृह्लीष्व सुतं सुखाय,यदि आपका पुत्र दुर्योधन प्रसन्नतापूर्वक पाण्डवोंके साथ एक राज्य बनानेकी बात मान ले तो आपको पश्चात्ताप नहीं होगा, प्रसन्नता ही प्राप्त होगी। यदि दुर्योधन आपकी बात न माने तो समस्त कुलको सुख पहुँचानेके लिये आप अपने उस पुत्रपर नियन्त्रण कीजिये
yady etad evam anumantā sutas te samprīyamāṇaḥ pāṇḍavair eka-rājyam | tāpo na te bhavitā prīti-yogān na cen nigṛhlīṣva sutaṃ sukhāya ||
قال فيدورا: «إن وافق ابنك دوريوذانا، بروحٍ من حسن النية، على اقتسام مملكة واحدة مع أبناء باندو، فلن يكون لك سبب للندم؛ فبذلك الصلح لن تنال إلا الفرح. أما إن لم يقبل هذه المشورة، فحرصًا على صلاح بيت كورو كله وسلامه، فعليك أن تكبح ذلك الابن.»
विदुर उवाच
Educational Q&A
A ruler and father must prioritize the welfare of the whole realm and family over a single heir’s obstinacy: accept equitable settlement with the Pāṇḍavas if possible, and if not, restrain the wrongdoing son to prevent collective ruin.
Vidura advises Dhṛtarāṣṭra that if Duryodhana willingly agrees to a shared sovereignty with the Pāṇḍavas, Dhṛtarāṣṭra will gain peace and joy; otherwise Dhṛtarāṣṭra should curb Duryodhana for the happiness and safety of the entire Kuru house.