Shloka 34
Bhīmasena’s Discourse on Kāla, Resolve, and the Feasibility of Ajñātavāsa (भीमसेनस्य कालोपदेशः)
अस्त्राणीन्द्राच्च रुद्राच्च लोकपालेभ्य एव च | समादाय महाबाहुर्महत् कर्म करिष्यति,“भगवान् नारायण जिनके सखा हैं, वे पुरातन महर्षि महातेजस्वी नर ही अर्जुन हैं। सनातन देव, अजेय, विजयशील तथा अपनी मर्यादासे कभी च्युत न होनेवाले हैं। महाबाहु अर्जुन इन्द्र, रुद्र तथा अन्य लोकपालोंसे दिव्यास्त्र प्राप्त करके महान् कार्य करेंगे
astrāṇīndrācca rudrācca lokapālebhyā eva ca | samādāya mahābāhur mahat karma kariṣyati ||
قال فياسا: «ذلك البطل عظيمُ الساعد سينال الأسلحة الإلهية من إندرا، ومن رودرا، ومن سائر حُرّاس العوالم، ثم يُنجز أمرًا جللًا. لأن أرجونا ليس سواه: إنه الرائي القديم نارا، المتلألئ بقوة النسك، ورفيقه بهاغافان ناراياṇa. أزليّ، لا يُقهَر، ثابتٌ في الظفر، لا يبرح حدودَ استقامته—سيتلقّى أرجونا هذه المقاذيف السماوية ويأتي بفعلٍ عظيم الشأن».
व्यास उवाच
Educational Q&A
True power is legitimized by dharma and divine alignment: Arjuna’s martial success is portrayed as grounded in his identity as the ancient sage Nara, supported by Nārāyaṇa, and expressed through disciplined acquisition and righteous use of divine weapons for a larger, lawful purpose.
Vyāsa foretells Arjuna’s forthcoming attainment of celestial weapons from Indra, Rudra, and other lokapālas, indicating that these gifts will enable him to carry out a major future mission—preparing the Pāṇḍavas for the decisive conflict and the restoration of order.