Bhīmasena’s Discourse on Kāla, Resolve, and the Feasibility of Ajñātavāsa (भीमसेनस्य कालोपदेशः)
गृहाणेमां मया प्रोक्तां सिद्धि मूर्तिमतीमिव । विद्यां प्रतिस्मृतिं नाम प्रपन्नाय ब्रवीमि ते,“मेरी दी हुई इस प्रतिस्मृति नामक विद्याको ग्रहण करो, जो मूर्तिमती सिद्धिके समान है। तुम मेरे शरणागत हो, इसलिये मैं तुम्हें इस विद्याका उपदेश करता हूँ
gṛhāṇemāṃ mayā proktāṃ siddhiṃ mūrtimatīm iva | vidyāṃ pratismṛtiṃ nāma prapannāya bravīmi te ||
قال فياسا: «تلقَّ هذه المعرفة التي لقَّنتُك إياها—وتُسمّى براتيسمريتي—كأنها نيلٌ متجسِّدٌ محسوس. ولأنك أتيتني طالبًا الملجأ، فإني أُفيض عليك هذا التعليم».
व्यास उवाच
The verse emphasizes that sacred knowledge (vidyā) is not merely information but a transformative attainment—‘like embodied siddhi’—and that such teaching is properly bestowed when the student approaches in surrender and receptivity.
Vyāsa, speaking as a guru, grants a specific discipline/knowledge called Pratismṛti to a seeker who has taken refuge in him, framing the instruction as a compassionate transmission given due to the disciple’s śaraṇāgati.