वर्ष त्रयोदशमिदं मत्प्रसादात् कुरूद्वहा: | विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश्चरिष्यथ,“कुरुनन्दन पाण्डवगण! मेरी कृपासे तुमलोग तेरहवें वर्षमें गुप्तरूपसे विराटनगरमें रहते हुए किसीसे भी पहचाने न जाकर विचरण करोगे
varṣa trayodaśam idaṃ matprasādāt kurūdvaḥāḥ | virāṭanagare gūḍhā avijñātāś cariṣyatha ||
قال فايشَمبايانا: «يا خيرَ الكورو، بفضلي ستقضون هذا العام الثالثَ عشر في خفاءٍ وتستُّر—تقيمون مستترين في مدينة فيرَاطا وتتحرّكون دون أن يتعرّف إليكم أحد».
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the dharmic value of disciplined restraint and strategic concealment: success in a righteous goal may require patience, secrecy, and reliance on earned grace rather than open force.
The speaker foretells/assures that the Pāṇḍavas will complete their required thirteenth year of exile in anonymity, residing in Virāṭa’s city without being recognized.