Shloka 45
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
इति गीता: काश्यपेन गाथा नित्यं क्षमावताम् | श्रुत्वा गाथा: क्षमायास्त्व॑ तुष्य द्रौपदि मा क्रुध:,इस प्रकार काश्यपजीने नित्य क्षमाशील पुरुषोंकी इस गाथाका गान किया है। द्रौपदी! क्षमाकी यह गाथा सुनकर संतुष्ट हो जाओ, क्रोध न करो
iti gītāḥ kāśyapena gāthā nityaṃ kṣamāvatām | śrutvā gāthāḥ kṣamāyās tvaṃ tuṣya draupadi mā krudhaḥ |
قال يودهيشثيرا: «هكذا كان كاشيابا ينشد على الدوام هذه الأبيات لمن ثبتوا على العفو. يا دروبدي، وقد سمعتِ هذا التعليم في الحِلم، فاهدئي ولا تستسلمي للغضب.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse urges kṣamā—patient forbearance and forgiveness—as a central dharmic virtue, advising that anger should be restrained and replaced with inner contentment after reflecting on ethical instruction.
Yudhiṣṭhira addresses Draupadī, reminding her of a didactic stanza attributed to Kāśyapa that praises forgiveness, and he counsels her to be appeased and not succumb to anger in their difficult circumstances.