Shloka 35
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
अत्राप्युदाहरन्तीमा गाथा नित्यं क्षमावताम् | गीता: क्षमावता कृष्णे काश्यपेन महात्मना,इस विषयमें जानकार लोग क्षमावान् पुरुषोंकी गाथाका उदाहरण देते हैं। कृष्णे! क्षमावान् महात्मा काश्यपने इस गाथाका गान किया है
atrāpy udāharantīmāṃ gāthāṃ nityaṃ kṣamāvatām | gītāḥ kṣamāvatā kṛṣṇe kāśyapena mahātmanā ||
وهنا أيضًا، فإن العارفين بالأمر يوردون هذه الغاثا على الدوام مثالًا لسيرة أهل الحِلم. يا كṛṣṇā، لقد أنشد هذه الغاثا كاشيابا ذو النفس العظيمة، المشهور بالصبر، ليعلّم قوة الاحتمال.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse frames forbearance (kṣamā) as a recognized dharmic virtue, validated by traditional exempla: the wise cite authoritative sayings to show that patience and self-restraint are enduring marks of the righteous.
Yudhiṣṭhira addresses Kṛṣṇā (Draupadī) and introduces an illustrative gāthā. He notes that knowledgeable people cite it as an example of the patient, and attributes the verse to the sage Kāśyapa, preparing to ground his counsel in respected tradition.