Shloka 23
Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
तस्माच्छश्वत् त्यजेत् क्रोधं पुरुष: सम्यगाचरन् | श्रेयान् स्वधर्मानपगो न क्ुद्ध इति निश्चितम्,अतः सदाचारी पुरुष सदा क्रोधका परित्याग करे। अपने वर्णधर्मके अनुसार न चलनेवाला मनुष्य (अपेक्षाकृत) अच्छा, किंतु क्रोधी नहीं अच्छा--यह निश्चय है
tasmāc chaśvat tyajet krodhaṃ puruṣaḥ samyag ācaran | śreyān svadharmān apago na kruddha iti niścitam ||
لذلك، على الرجل الذي يجتهد في الاستقامة أن يهجر الغضب على الدوام. وقد تقرّر على وجهٍ قاطع أنّ من يزلّ عن واجبه المقرّر خيرٌ من الغضوب؛ لأنّ الغضب يدمّر التمييز وحسن السلوك، أمّا الزلل في الواجب فقد يترك مجالًا للضبط والإصلاح.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Anger should be renounced constantly; it is judged worse than even a deviation from one’s prescribed duty, because anger undermines right conduct and moral clarity.
Yudhiṣṭhira states a moral conclusion within a dharma-focused discussion, emphasizing disciplined conduct (sadācāra) and warning that anger makes a person ethically unreliable.